Bob 4 kijkt neer op Bob 1, 2 en 3

De een heeft een gebroken enkel; de ander een kindse vader en een kwade vrouw; de volgende is net ontslagen uit de kliniek na een burn-out; en de laatste heeft besloten (letterlijk) boven de maatschappij te gaan staan....

En dat is wellicht weer niet zo toevallig, want in de lunchvoorstelling Bob, Bob, Bob en Bob, in de regie van Gerardjan Rijnders, zou de één een versie van de ander kunnen zijn. Kan. Hoeft niet.

De Bobs zijn aan het bellen. Aan een stuk door hangen ze aan de mobiele telefoon, een van hen heeft zelfs twee toestelletjes. Het effect is grappig en verwarrend. Ze praten niet met elkaar, maar met vrienden, collega’s, een verwarde vader, een vrouw die ze willen versieren. Auteur Joost II Sickenga componeerde zijn stuk zo, dat al zeggen ze niets tegen elkaar, het soms lijkt alsof dat wel het geval is.

Dat pakt soms hilarisch uit. Als toeschouwer ben je erop gespitst alle verhaallijnen mee te krijgen, en dat is soms niet eenvoudig, maar het went (je realiseert je bovendien dat dit een onmogelijke tekst moet zijn om te lezen).

Tot zover de grappen; eigenlijk is Bob, Bob, Bob en Bob een donker stuk. De jongste Bob (Ruben Brinkman) ligt noodgedwongen op bed, maar sowieso loopt zijn leven niet over van doelgerichte actie. Beetje feesten, niksen, nergens naar uitzien. De Bob van 26 (Jochum ten Haaf) is druk-druk, maar niet met fijne dingen. Dan is er Bob drie (Roef Ragas), 39, net beter verklaard, maar nog niet helemaal lekker. De laatste Bob (Wim van der Grijn) is de meest mysterieuze van het stel: hij leeft in de dakgoot en kijkt neer op de Bobwereld.

Miscommunicatie, eenzaamheid en wrok is wat we zien in deze Bellevue Lunchtheaterproductie. Telefoonsex, een schotelantenne; leven in neonlicht en op Febomaaltijden. De acteurs zetten stuk voor stuk stevige Bobs neer, waarbij Van der Grijn een moeilijke taak ten deel viel: zijn ‘poëtische sluipschutter’ is een vreemde snuiter. Hij wil uiteindelijk de wereld Bobvrij maken. De uiterste consequentie van dat plan is dat ook hij verdwijnt, en dat gebeurt dan ook. Vreemd. Maar leuk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden