Blouse is weer helemaal terug

Nederlandse ontwerpers slaagden erin tijdens de twaalfde editie van de modeweek een goede show neer te zetten. Mooi gemaakte stukken, bijzondere sfeer.

Van onze verslaggeefster Milou van Rossum

De meeste Nederlandse merken die showen op Amsterdam Fashion Week zijn piepkleine bedrijfjes. Waar grote internationale modehuizen ontwerpteams, ateliers en fabrieken tot hun beschikking hebben, worden de collecties van de Nederlandse ontwerpers vaak door die ontwerper zelf, met wat hulp van stagiaires, in elkaar gezet. Verkooppunten hebben de labels niet of nauwelijks. Stoffen zijn een enorme aanslag op het budget, net als de show zelf.

Des te bewonderenswaardiger is het dat een aantal van deze ontwerpers er tijdens de twaalfde editie van de Nederlandse modeweek in slaagde een goede show neer te zetten. Claes Iversen bijvoorbeeld: hij heeft nul verkooppunten, en moet het hebben van privéopdrachten en zijn werk voor andere merken. Maar zijn najaarscollectie 2010 was van een zeer hoog niveau.

Iversen verruilde het glamoureuze, volwassen vrouwbeeld van zijn vorige vijf collecties voor een op de jaren zestig geïnspireerde sfeer. Een goede keuze. Iversens mode, hoe mooi ook, was vaak een tikje te netjes om echt spannend te worden. In deze meisjesachtige collectie, vol ronde kraagjes en rokjes tot over de knie, kreeg die keurigheid een functie. De collectie deed denken aan Buñuels Belle de Jour, maar ook een beetje aan de mode uit de tv-serie Mad Men, die zich afspeelt op een Amerikaans reclamebureau in de jaren zestig.

De stukken waren ook allemaal erg mooi gemaakt. In sommige ontwerpen liep dikke wollen stof letterlijk over in zijden organza; de draden van de niet afgewerkte dikke stof waren met de hand aan de transparante stof vastgemaakt.

Ook het label EnD (Eva en Delia) heeft nog geen verkooppunten, maar werkt al wel samen met een Indiase producent. EnD showde voor de zesde keer op Amsterdam Fashion Week. De eerste seizoenen bracht het verfijnde, meisjesachtige straatkleding, maar nu kwamen de ontwerpers met een volwassen collectie rond het thema film noir: minirokken met bijzondere details, oversized marineblazers, pluizige trui-jurken en elegante pantalons en blouses. Enige twijfelpuntje waren de brede, omhoog stekende schouders, die op alle kledingstukken zaten. Dergelijke schouders zijn nu zo populair, dat het maar de vraag is of ze volgend najaar nog interessant worden gevonden.

De blouse, de laatste jaren een vergeten kledingstuk, was het grote Nederlandse vrouwenmodenieuws voor najaar 2010; zij speelde ook de hoofdrol in de eerste collectie van de aan het Fashion Institute Arnhem opgeleide Taiwanese ontwerper Lifu Hsiao. Hsaio had hooggesloten modellen met een klein kraagje, die van voren recht naar beneden vielen, maar veel volume hadden in de mouw, gedragen met A-lijnrokken tot over de knie. Als enige ontwerper gaf Hsaio zijn show niet op het Amsterdamse Westergasfabrieksterrein, maar in kerkers onder een brug onder Het Singel, een voormalige gevangenis. Het gaf de show een bijzondere sfeer.

De grote mannenmodeverrassing was de collectie van Ado les Scents, het merk van de in Zuid-Korea geboren ontwerper Hyun Yeu, die afgelopen zomer de Frans Molenaarprijs won met een vrouwencollectie. Zijn eerste mannencollectie, voor dit voorjaar, was wat geforceerd en vrouwelijk. Zijn najaarscollectie, die hij in samenwerking met een atelier in Korea had laten maken, was veel beter in evenwicht: een collectie met genoeg klassiekers om draagbaar te zijn, en voldoende vondsten om bijzonder te blijven.

De bandplooibroeken hadden net onder de kontzakken ook subtiele plooitjes, jasjes leken net iets te strak en te kort, maar zaten perfect. Er waren korte trenchcoats, maar ook op de lange onderbroek geïnspireerde leggings met een laag kruis. Een klassieke velours sweater werd gedragen in een gebreide bermuda, bij een klassieke donkergrijze pantalon kwam een strakke mouwloze top, die was afgeleid van de Shanghai dress. Het materiaal had een mooie afwisseling tussen glans en mat, de hoofdkleuren donkerblauw en zwart werden verlevendigd met bruinoranje en paars. Ado les Scents wordt op dit moment in twee winkels in Amsterdam verkocht.

Het zou zomaar kunnen dat Yeu over een half jaar heel wat meer verkooppunten heeft.

Backstage tijdens de modeweek: modellen voor Malousebastiaan op weg naar de catwalk. (Joost van den Broek/ de Volkskrant) Beeld
Backstage tijdens de modeweek: modellen voor Malousebastiaan op weg naar de catwalk. (Joost van den Broek/ de Volkskrant)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden