Blad Playboy

Blote borsten, interviews en gadgets: Playboy is nog steeds Playboy

Wat is lezenswaardig deze week? Playboy heeft, lekker old school, nog steeds een ouderwetse uitklapposter, maar er is ook een interview met schrijver Tommy Wieringa. 

Playboy.

Playboy, die hadden we een tijdje niet gezien. Naast Shelby (‘Deze stoot bokst graag en geeft mannen het nakijken in de ring. Waar ze ook tegen vecht, is het idee dat rondingen minderwaardig zijn’) werd op de cover onze aandacht getrokken door de aankondiging van een interview met Tommy Wieringa. De schrijver houdt zijn kleren wel aan.

Het beschaafde blootblad wordt tegenwoordig uitgegeven door de firma Pijper. Het Groningse familiebedrijf heeft een omvangrijke portefeuille opgebouwd, met onder meer Marie Claire, Elegance en Grazia. In 2014 werd Playboy overgenomen van Sanoma, samen met Nieuwe Revu en Panorama.

Playboy blijkt nog steeds Playboy te zijn. Het naakt is betamelijk en de oude slogan, ‘Alles wat mannen boeit’, is nog steeds van toepassing, al zijn er vast ook mannen die niet meteen naar de kiosk rennen voor een tijdschrift dat nogal wat foto’s van vrouwen met blote borsten plaatst, gadgets aanprijst en verhalen plaatst over boksen, een game (Fortnite) en de Dakar-rally.

Voor de mannen in kazernes en garages is er, lekker old school, nog steeds een ouderwetse uitklapposter. Bovengenoemde Shelby is de Playmate van februari. Ook wordt deze maand de oude koe maar weer eens uit de sloot gehaald dat vrouwen heus net zo veel zin hebben in seks als mannen.

Tv-maker en misdaadverslaggever Kees van der Spek en schrijver Tommy Wieringa werden geïnterviewd. Van der Spek is een linkse jongen, zo blijkt. Hij gruwt van het ‘contingent boze witte mannen die altijd rabiaat zijn in hun stellingen’ en (dus) ook van Thierry Baudet en Geert Wilders.

‘Dat zijn leugenaars. Die komen met valse cijfers, met feiten over immigranten die niet kloppen. Ik vind het verschrikkelijk.’

Leon Verdonschot nam het interview met Tommy Wieringa voor zijn rekening. De aanleiding is het boek dat Wieringa over zijn moeder schreef. Hun relatie was conflictueus: ‘Tot mijn verwondering moet ik vaststellen dat we een leven lang als kat en hond hebben geleefd, maar dat het refrein altijd liefde is geweest.’

Verdonschot brengt, natuurlijk, het gesprek ook op de grap die Wieringa maakte over de aanslag op het gebouw van De Telegraaf en de storm die de schrijver daarmee ontketende. Een oneerbiedig grapje, noemt hij het. ‘Maar De Telegraaf heeft dat met zichtbaar genoegen ingezet als een diepe krenking.’

Wieringa had het niet willen missen: ‘Het was een louterende ervaring. Ik zou het iedereen gunnen om even een vijand van het volk te zijn.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden