'Bloedband' Kings of Leon maakt frisse comeback

Neem drie broers en een neefje uit Nashville, dan heb je de band Kings of Leon, een sensatie in 2003. Ze kregen mot, maar ze zijn terug, met een nieuw album.

Kings of Leon. V.l.n.r.: Nathan, Caleb, Jared en Matthew Followill.

Matthew Followill wil niet onbeschoft overkomen, maar hij moet af en toe toch even op zijn smartphone kijken. 'Bij ons thuis wordt iedereen net wakker.' Het is de dag de Kings of Leon de nieuwe single uitbrengt en hij wil weten hoe die het doet op Spotify.

'Kijk jij maar, dan voer ik het gesprek wel', aldus zijn neef Nathan die zich elders in de grote Berlijnse hotelsuite heeft genesteld. Nathan Followill is drummer in de Kings of Leon, neef Matthew is gitarist. Ze zijn in Berlijn, waar ze volgend jaar september op het Lollapalooza Festival gaan optreden, maar ook om te praten over hun zevende album WALLS, dat afgelopen vrijdag verscheen.

Een plaat die volgens Nathan definitief moet bewijzen dat het 'hartstikke goed met ons gaat, zowel creatief als persoonlijk'. Neef Matthew knikt beamend. 'Ja, echt. Ik heb me sinds ons debuut niet meer zo goed gevoeld.'

Dat debuut, Youth and Young Manhood, verscheen in 2003. Kings of Leon had zichzelf in Europa al in de kijker gespeeld voordat het album verscheen. Ze vielen allereerst op door de samenstelling. Drie broers en een neef, afkomstig uit Nashville, waar de broers een paar jaar eerder met hun moeder waren neergestreken na jarenlang te hebben rondgezworven. Hun vader was reizend predikant, een echt thuis hadden ze niet.

In Nashville raakten de oudste broers Nathan en Caleb zo bevlogen door muziek dat ze zich dagenlang opsloten om te oefenen. Rock-'n-roll was hun passie. Caleb had een lekkere rauwe strot waarmee hij een doorleefd bluesgeluid kon neerzetten en Nathan speelde aardig gitaar. 'Maar niet goed genoeg, liever zat ik achter het drumstel.'

Een gegadigde voor de rol van gitarist vonden ze in hun neefje Matthew. Hun jongste broertje Jared, al was hij nog maar een jaar of 15, zou met een beetje oefenen best een goede bassist kunnen worden.

Broers in bands

Caleb, Jared en Nathan, de drie broers die met hun neef Matthew de band Kings of Leon vormen, zijn niet de enige ruziënde broers in de popgeschiedenis. Ray en Dave Davies (The Kinks), Noel en Liam Gallagher (Oasis), Shaun en Paul Ryder (Happy Mondays), Rich en Chris Robinson (The Black Crowes) en The Everly Brothers verdroegen elkaar maar moeilijk. Beter verging het de broers Brian, Carl en Dennis Wilson van The Beach Boys. Van hen zijn alleen Brian en neef Mike Love nog in leven. Ook Barry Gibb heeft zijn broers Maurice en Robin, met wie hij de Bee Gees vormde, inmiddels verloren.

Kings of Leon maakte snel indruk. Waar de band van meet af aan goed in was, was de combinatie van gruizige, traditionele blues-georiënteerde rocksongs met jeugdig klinkende, furieuze popsongs. De ideale kruising tussen Creedence Clearwater Revival en The Clash. En een band met muziek die mooi aansloot bij het toen hippe en succesvolle gitaargeluid van The Strokes en The White Stripes.

Vooral in het Verenigd Koninkrijk rees de status van Kings of Leon razendsnel. Drummer Nathan Followill herinnert zich de gekte nog goed. 'We werden een paar maanden na de albumrelease als supersterren behandeld. In no time stonden we in grote zalen en bovenaan op de affiches van de grote festivals. We konden er alleen totaal niet mee omgaan. Vind je het gek? Ik was met 24 jaar de oudste, Jared was net 16 geworden. Hou dan maar eens je hoofd koel als iedereen je geweldig vindt.'

Toch ging het aanvankelijk goed met de band en geleidelijk aan wonnen de Kings of Leon ook in andere landen meer zieltjes. En in 2008 brak de band eindelijk door in hun eigen land, vooral dankzij de single Sex on Fire.

'Dat heb ik altijd heel raar gevonden', zegt Nathan. 'Een sterrenstatus met limousines en alles wat daarbij hoort. We konden op een bepaald moment in Engeland niet eens gewoon over straat, terwijl we in Amerika nog nauwelijks succes hadden. Zelfs in Nashville dacht iedereen dat Kings of Leon een Britse rockband was.'

Het album Only by the Night bleek een kantelmoment in diverse opzichten. 'Met dat succes begonnen ook de onderlinge verhoudingen scheef te lopen. Als je vier, vijf jaar lang non-stop op tournee bent en altijd op elkaars lip zit, dan knapt er een keer iets. We hebben het heel moeilijk gehad met elkaar. En ja, ik kon de anderen af en toe wel kelen, maar dat was vast wederzijds. Toen Caleb fysiek instortte, was dat eigenlijk wel een goed moment om even de rem er op te zetten', aldus Nathan.

Dat was in de zomer van 2011. Het einde van de band leek in zicht. Maar volgens hem is stoppen nooit een optie geweest. 'We waren even klaar met elkaar en de band, maar we konden ons ook toen al geen leven zonder Kings of Leon voorstellen. We zijn geen Oasis waarin de twee broers rollebollend over het podium gaan. We hebben zo onze issues, maar vroeg of laat komen we altijd bij elkaar terug. Ergens anders gaan drummen is nooit een optie geweest.' Toch klonk het album Mechanical Bull, waarmee Kings of Leon in 2013 terugkwam, behoorlijk vermoeid. Niet echt muziek van een band die nog iets te bewijzen heeft.

Daar is Matthew Followill het wel een beetje mee eens, al kijkt hij fronsend op van zijn mobieltje. 'Er staan misschien geen hits op, maar het was wel een plaat waarop we ons plezier weer terugvonden', zegt hij. 'Klopt, maar een beetje gezapig klonk het ook', vindt Nathan.

Daarom is voor WALLS gekozen voor een andere aanpak met een nieuwe producer. Nathan: 'We hebben het allemaal heerlijk naar ons zin in Nashville. Behalve Jared hebben we onze gezinnen, met kinderen die allemaal naar dezelfde school gaan. Heel knus, maar fnuikend voor de creativiteit.'

Dat vond producer Markus Dravs ook. Hij was naar de band gehaald op advies van onder anderen Coldplay's Chris Martin, een vriend van de band. 'Dat had Chris goed gezien', zegt Nathan. 'Markus was niet snel tevreden. Hadden we een liedje klaar, zei die: is dat alles? Dat ga ik niet opnemen. Konden we weer opnieuw beginnen. Maar hij had gelijk. De lat moest hoger komen te liggen.'

Dravs, die onder meer werkte met Arcade Fire en Florence + The Machine, wilde ook alle effectpedalen uit de studio hebben. 'Mijn gitaar moest naakt klinken', zegt Matthew. 'Niks geen opsmuk en echt als een band samenspelen. Dat was Markus' inbreng en ik denk dat hij het bij het rechte eind had.'

WALLS klinkt aanmerkelijk frisser dan de twee voorgaande platen, en vooral zanger Caleb Followills zang is verbeterd. Het hart van de plaat is het nummer Over, zo'n nummer waaraan je meteen hoort dat dit komende zomer op alle festivals goed zal werken. Een liedje dat wordt gedragen door een sterke riff van Matthew. 'Ik speelde die al sinds 2009, maar had er steeds geen nummer voor. Markus hoorde het en vond dat we hier maar iets omheen moesten bouwen. Ik denk dat het een van onze sterkste rocksongs is geworden.'

Is de tijd nog wel rijp voor sterke gitaarrocksongs, is de vraag die zich opdringt. Het is geen 2001 meer, toen gitaarbands als The White Stripes opkwamen, en ook geen 2006, toen de Britten met gepaste reacties kwamen in de vorm van bands als Franz Ferdinand en Arctic Monkeys. Sex on Fire is een van de laatste echte rock-anthems. Dat liedje van Kings of Leon is inmiddels wel acht jaar oud.

Nathan Followill: 'We hebben het tij niet mee, dat weet ik. Maar dit is wat we doen, en volgens mij doen we het nu ook wel weer goed. Vijftien jaar geleden werden we door bands als The Strokes echt uitgedaagd. Hadden zij een nieuwe plaat, dan renden we naar de platenzaak en riepen tegen elkaar: dat kunnen we zelf beter. Zo hield iedereen elkaar in de gaten. Dat competitie-element maakte je ook beter. En dat is weg.'

Op de vraag of er rockbands zijn die van invloed waren op de nieuwe Kings of Leon blijft het lang stil. Tame Impala, oppert Matthew uiteindelijk. 'Dat is nu de beste band, vind ik. Maar hun geluid is toch elektronischer en dansbaarder. Misschien is dat ook wel meer de sound van 2016. Maar we gaan echt geen toetsenist in dienst nemen om hip te blijven.'

Nathan schudt zijn hoofd. 'Het idee alleen al. Laat ons maar lekker met z'n vieren doen waar we goed in zijn. Ik keek net in de agenda en we zijn de komende anderhalf jaar onder de pannen. We gaan heel de wereld over, en nemen waar mogelijk onze kinderen mee. Zelf weten we niet beter dan dat we in onze kinderjaren met vader heel Tennessee doorkruisten. Altijd maar onderweg en geen vaste verblijfplaats. Het verschil is dat wij in de auto moesten slapen. Dat gaan wij onze kinderen niet aandoen. Maar dat we ze meenemen is voor ons allemaal een extra reden om reikhalzend naar de komende maanden uit te kijken.'

'En, Matthew', zo wil Nathan tot besluit nog even van zijn neef weten, 'hoe doet onze single het?'

WALLS, Kings of Leon. Sony Music.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden