Blije bekeringsdrift

Fietsers behoren tot de kwetsbaarste verkeersdeelnemers. Daarenboven is een fiets relatief goedkoop, behoort het tot het meest gestolen vervoermiddel, moeten de berijders ervan zelf de energie produceren en valt er voor politici weinig publicitaire eer mee te behalen....

Je vindt deze elementen allemaal terug in het eerste nummer van alweer de dertigste jaargang van Vogelvrije fietser, de tweemaandelijke uitgave van de jubilerende Fietsersbond. Het blad, met een oplage van dertigduizend exemplaren, is in de loop der jaren geprofessionaliseerd, maar nog steeds zijn er in elke aflevering veel ballonnen en fietsvlaggetjes met opdruk terug te vinden.

Het hoort er een beetje bij en het is ook helemaal niet erg, als er tussen de preken en preekjes voor eigen parochie door genoeg artikelen staan waar de meer algemeen geïnteresseerde lezer ook wat aan heeft.

Die verhalen zijn in dit nummer een beetje dun gezaaid, al is de consumententest inclusief een toelichtend artikel over het beste kettingslot, de aanschaf van de aflevering best waard, zeker voor wie toch al van plan was een nieuwe fiets of een nieuw slot te kopen. Altijd al geweten dat het metaal van een slot hard moet zijn, maar nooit beseft dat die hardheid naar binnen toe gestaag moet dalen en veranderen in taaiheid. Als vuistregel geldt: hoe duurder hoe beter, tot een grens van 35 à 40 euro is bereikt.

De rest van het nummer bestaat uit verslagen van tevreden fietsers, onder wie Vrij-Nederland-hoofdredacteur Gerard van Westerloo en Brabants-Dagblad-verslaggeefster Hety Dekkers, waarbij het opvalt dat het credo 'gewoon is mooi' de boventoon voert.

Dat geldt ook voor de fietsvakantieverslagen die redacteuren van het tijdschrift hebben ingeleverd. Niet eerst met de bus of het vliegtuig ergens naartoe reizen, maar thuis bij de voordeur opstappen en dan wegrijden.

Een stuk serieuzer wordt de toon bij de artikelen waarin wordt aangetoond dat de politiek of de grotere spelers op het veld van vervoer het laten afweten. De NS bijvoorbeeld, die gaat investeren om bij de stations het aantal parkeerplaatsen voor auto's te vergroten met tienduizend. Dat dit ten koste gaat van fietsers die hun karretje er willen stallen, is duidelijk, betoogt Vogelvrije fietser. Of anders de Utrechtse wethouder Yet van den Berg (Leefbaar Utrecht), die acht ton heeft uitgegeven om van een geasfalteerde fietsstrook een betegelde fietsstrook te maken. Geestig is weer wel dat de verklaring daarvoor verdrinkt in deftig ambtenarenproza. Gelukkig is er ook nog een Brusselse minister (lees wethouder), Pascal Smet, die toegeeft verslaafd te zijn geraakt aan de fiets. 'Nu is de auto koning in de stad, het zal weer de Brusselaar zijn die koning wordt in zijn stad. Een stad moet immers een plaats zijn waar mensen elkaar ontmoeten en dat kan niet vanuit een auto.'

Zo lezen de vogelvrije fietsers het graag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden