BLADEREN

'De letters IRA doen je misschien aan katholieke bommengooiers denken, maar bij ZIN staan ze voor een iets gezondere mix van Idealisme, Realisme en een scheutje Anarchisme.' Dit citaat komt uit de redactionele verantwoording van het nieuwe tijdschrift Zin (¿ 5,95)....

GIJS ZANDBERGEN

Blad voor twintigers mag omvangrijk zijn

De inleiding wordt voorafgegaan door een foto van dolfijnen die onthoofd en opengesneden in het tomatensoepgekleurde water van de haven van de Deense F'arö-eilanden drijven. Het doden van dolfijnen is daar een ritueel volksvermaak, maar 'Europa zwijgt in alle talen, want per slot van rekening zijn de Denen al lastig genoeg als het om een verenigd Europa gaat', aldus de redactie.

Met die foto, de begeleidende tekst en de bovenvermelde inleiding is na drie pagina's de toon van het nieuwe blad gezet. Zin mag op het eerste gezicht een sjieke indruk wekken, het blad is beslist niet gemaakt om voorlichting te geven over sfeervolle interieurverlichting, spannende uitgaansmode of over de vraag hoe het seksleven van de monogame dertiger met vaste partner nieuw leven kan worden ingeblazen. Zin bevat wel veel film, muziek (hiphop, house, swamprock), maatschappelijk leven (teakhout-oorlog, Ku Klux Klan, Bijlmer, IJmuiden), strips, reizen (Siberië) en politiek (Jan Marijnissen, SP).

Om het allemaal een plaats te geven is er veel tekst nodig in het 116 pagina dikke tijdschrift, dat in de kiosken bij de opiniebladen te vinden is. Omvangrijk mág het ook zijn, want de makers van Zin geloven dat hun twintigers en dertigers juist wíllen lezen. Hoofdredacteur Joop Mestron: 'Wij zijn er voor degenen die in de jaren zestig en zeventig zijn geboren, mensen die willen genieten van de verworvenheden van de jaren negentig, maar die niet klakkeloos alles consumeren wat door de trendsetters wordt voorgeschoteld. Zin mag voor wat het kost ook dik wezen, want we zijn er niet voor de elite of de grachtengordel. Onze lezers zijn gewone mensen die niet na het plaatjes kijken Zin onderin de kattenbak leggen. Voor het lezen van een stuk zijn ze bereid moeite te doen.'

Of het ook allemaal even goede stukken zijn, daarover valt te twisten. De zinnen zijn met aandacht geschreven, dat wel, maar de redactionele medewerkers van het blad vallen bijna allemaal in de categorie 'onbekend, met enige ervaring'. Joop Mestron, anderhalf jaar geleden met ruzie vertrokken bij het blad Highlife voor de cannabisliefhebber: 'Toen uitgever Barend Toet en ik met de uitwerking van het idee begonnen, hadden we weinig geld, dat hebben we trouwens nog steeds, maar we wilden niet dat het een project van de school voor journalistiek zou worden. De medewerkers moesten journalistieke ervaring hebben, en toch jong en enthousiast genoeg zijn om hun bijdragen niet als een schnabbel te beschouwen.'

Grote jongens zijn soms

moeilijk te strikken

Iets meer (¿ 9,95) betalen de lezers van het een maand oudere IQ dat in dezelfde vijver op iets grotere vissen uit dezelfde leeftijdscategorie vist. Ook IQ gaat volgens hoofdredacteur-uitgever Hans van Brussel ervan uit dat het 'lekkere lezen terug is, zeker in tijdschriftvorm'.

IQ oogt, meer dan Zin, als een glossy, maar wil dat per se niet wezen. Inhoudelijk is het blad inderdaad geen glossy, maar de onderwerpen schurken wel dichter aan tegen het succes, tegen de grote jongens en tegen het genotvolle leven dan de onderwerpen uit het zusterblad. Te lezen valt er onder meer over Radio 538, Nelson Mandela, Nova, Piet Zoomers, Campari, Che Guevara, gastronomie en Brad Pitt.

Is in Zin de geïnterviewde politicus SP-voorman Jan Marijnissen, IQ doet het in nummer twee met Paul Rosenmöller van GroenLinks. Iets meer glamour? Hans van Brussel: 'Nee hoor, dat is toeval. Marijnissen had er bij ons ook in gekund. Hoewel. Het is nu nog te vroeg voor een kleine jongen. Dat kan eigenlijk pas als je als blad bestaansrecht hebt verworven. Toen wij de adverteerders zochten, hebben we hen beloofd dat we de eerste drie nummers met een succesvolle politicus zouden komen. In het eerste nummer was dat Hans Wijers, nu is dat Rosenmöller en in het derde nummer wordt het Frits Bolkestein. Daar zijn we trots op, want het valt voor een beginnend opinieblad niet mee om een opinieleider te krijgen. Kijk, het liefst hebben we Wim Kok in corduroy broek, maar voor hem is het nog te vroeg, net als voor Jan Marijnissen.'

Van Brussel spiegelt IQ graag aan het Amerikaanse Vanity Fair, waarin lange verhalen met sport- en filmsterren te vinden zijn. Zo ver is IQ nog niet. Van Brussel: 'Na het eerste nummer hebben we behoorlijk wat kritiek van journalisten gekregen. Er zou in het hoofdverhaal met Wijers niets nieuws hebben gestaan. Nee logisch, dat beoogden wij ook niet. Een journalist leest altijd meer dan een doorsnee lezer en voor hem hebben wij niet meer gedaan dan alles over Hans Wijers nog eens op een rijtje te zetten.'

Gijs Zandbergen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden