Bioscoopfilms van deze week (18)

Wekelijks selecteert de Volkskrant nieuwe films die u niet mag missen. En films die u met een gerust hart kunt overslaan. Deze week: Ryan Gosling's regiedebuut Lost River, thriller Ex Machina en de Nederlandse jeugdfilm De Boskampi's.

Christina Hendricks in Lost River. Foto .

Lost River

Het experimentele regiedebuut van acteur Ryan Gosling (34) werd vorig jaar tijdens de wereldpremière in Cannes (naar verluidt) op een storm van boegeroep getrakteerd, schrijft Berend Jan Bockting in zijn recensie. De meest voorkomende kritiek op de film Lost River is dat hij nep is. Een derivaat van de surreële cinema van David Lynch en vooral van Nicolas Winding Refn, de Deense filmer die Gosling castte voor diens misdaadtrips Drive en Only God Forgives.

Uiteindelijk is de film hier toch te zien, nadat de Amerikaanse volgens filmvakblad Variety in eerste instantie geen reguliere bioscooprelease. Slechts een weekje maar dat is volgens Bockting zonde, 'want Lost River mag dan mislukt worden genoemd, het is wel een van de interessantste en bovenal mooist gefotografeerde mislukkingen van het jaar'.

Lost River speelt in een vervallen buitenwijk van Detroit met Mad Men's Christina Hendricks als moeder Billy, die in een louche nachtclub gaat werken om huisuitzetting te voorkomen. Haar zoon Bones is koperdief en krijgt een romance met het vreemde buurmeisje Rat. 'Je voelt dat de film iets wil zeggen over de geïmplodeerde Amerikaanse droom en de waanzin die daaronder schuil gaat, maar het oogt als een verzameling loshangende impressies, als de omgekieperde grabbelton waarin Gosling al zijn persoonlijke fascinaties stopte.'

Bockting geeft drie sterren aan de film en vindt dat een gebrek aan lef Gosling onmogelijk worden verweten. 'En daarmee onderscheidt zijn debuut zich op tamelijk onnavolgbare wijze van de veilige middelmaat. Lost River is naïef en ondoordacht, maar wel compromisloos naïef en ondoordacht.'

Ryan Gosling Foto ANP

Interview Ryan Gosling

Zijn experimentele regiedebuut Lost River werd verscheurd door critici, direct na de wereldpremière in Cannes, maar de acteur uit succesfilms als The Notebook (2004) en Drive (2011) hult zich in een zacht, wazig harnas tijdens het interview. Is hij immuun voor kritiek? 'Je hóeft een film niet goed te vinden', zegt Gosling.

NRC roemt ook het 'prachtige camerawerk' in Lost River. Vier sterren krijgt de op Cannes 'onterecht weggehoonde' film: 'Lost River is niet perfect, maar prettig gedurfd. Een ode aan cinefiele regisseurs die, net als Gosling, lekker hun eigen gang gaan.'

Het Parool (vier sterren) vindt ook 'niet bepaald' dat er iets fundamenteel mis is met Lost River. 'En al helemaal niet bij een vertoning op een groot doek, waar de beelden van Debie (cameraman Benoît Debie, red.) optimaal tot hun recht kunnen komen.' 'Het valt niet uit te sluiten dat Gosling in diens persoonlijke filmcollectie inspiratie zocht en vond. Dat verklaart waarom Lost River een beetje overkomt als een omgevallen dvd-kast uit de cultvideotheek. Dankzij het schildersoog van Benoît Debie wordt het rariteitenkabinet toch een fraai organisch geheel, dat zich niet achteloos of honend laat negeren.'

The Guardian is met twee sterren minder positief dan de Nederlandse collega's en vindt dat Gosling's debuut verbeelding en identiteit ontbeert.

Lost River. Regie: Ryan Gosling. Met Christina Hendricks, Iain De Caestecker, Saoirse Ronan, Eva Mendes, Matt Smith. 105 min., in 11 zalen.
De tekst loopt onder de trailer door.


Still uit Lost River. Foto .

Ex Machina

Ex Machina is het regiedebuut van de Britse schrijver en scenarist Alex Garland (28 Days Later, Never Let Me Go, The Beach). Caleb (Domhnall Gleeson), een onopvallende programmeur van 's werelds populairste internetzoekmachine Bluebook, maakt een tripje naar de afgelegen designvilla van miljardair Nathan (Oscar Isaac). Die blijkt er een robotharem van topmodellenniveau op na te houden. Caleb komt in de villa in contact met een van deze robots, Ava, die hem waarschuwt dat in de villa niks is wat het lijkt. Ex Machina gaat over in een kille, unheimische thriller, schrijft Volkskrant-recensent Bor Beekman in zijn viersterrenrecensie. 'Wie bedreigt en bedot hier wie? Dient de nerd de robot te redden? Is dat verstandig?'

'Garland filmt en vertelt stijlvol, vol vervreemding en gruwel. Op momenten mag Ex Machina enigszins onbevredigend zijn, omdat de personages zo weinig grip bieden, maar die onbestemdheid is doelbewust. Net zoals de wijze waarop Garland de op zich clichématige mannenfantasie (de robot als seksslaaf) zowel bespeelt als bedient.' Beekman vindt dat Ex Machina geraffineerd in elkaar steekt en valt te scharen naast Spike Jonzes futuristische en kritische computerdate romkom Her uit 2013. 'Twee films die nog vaak zullen worden opgevoerd in het debat over de sociale consequenties van het leven naast - of met - kunstmatige intelligentie.'

NRC (vier sterren) vindt dat regisseur Garland een filosofische sciencefictionfilm aflevert. 'Een sterke toevoeging aan het uitdijende subgenre van de robot-, cyborg- en AI-films: een onderwerp dat volop in het nieuws is. Garland filmt het ook nog eens heel fraai en hanteert een kalm tempo, dat tijd geeft om mee te denken. Ook wel eens fijn.'

Cinema.nl (vier sterren) noemt Ex Machina visueel 'een ronduit imponerende sciencefictionthriller'. 'Van de klinische, modernistische villa waar vrijwel de gehele film zich afspeelt tot het ontwerp van Ava's sexy behuizing: alles klopt tot in de kleinste details.' En ook het spel van de drie acteurs maakt indruk, vindt Cinema.nl. 'Oscar Isaac (Inside Llewyn Davis) is angstaanjagend, enigmatisch én charmant als Nathan, een manipulatieve dronkaard die Caleb keer op keer op het verkeerde been zet. En de Zweedse actrice Alicia Vikander, die als Ava voortdurend balanceert op de grens tussen mens en machine, is al even briljant.'

Ex Machina. Regie: Alex Garland. Met Oscar Isaac, Domhnall Gleeson, Alicia Vikander. 108 min., in 8 zalen.
De tekst loopt onder de trailer door.

Still uit Ex Machina. Foto .

De Boskampi's

In zijn vorige films, Dik Trom en Black Out, liet regisseur Arne Toonen al zien hoe hij een heerlijk eigenzinnige wereld kan creëren door alles wat vetter aan te zetten. En dat doet hij ook in De Boskampi's, schrijft Volkskrant-recensent Floortje Smit in haar recensie (vier sterren).

De Boskampjes, vooral Riks wereldvreemde vader, worden zo getreiterd dat het onderdeel is geworden van hun dagelijkse routine. Zoon Rik gooit het roer om na een verhuizing. Hij zorgt ervoor - met een flinke dosis inventiviteit, een scheut inspiratie uit een misdaadfilm en een snufje mazzel - dat zijn passieve pa door de nieuwe buurt wordt gezien als maffiabaas.

Volgens Smit is de film naar gelijknamige boek van Marjon Hoffman door art director Vincent de Pater 'een fout maffiafeest' geworden met tijgerprintjes, opgezette dieren, telefoons uit begin jaren negentig en een bed in de vorm van een auto. Alles klopt aan de kostuums van Minke Lunter en ook heeft de film verder de juiste acteur op de juiste plek, vindt Smit. 'Thor Braun (Het Geheim) is even kwetsbaar als stoer als Rikki, cabaretier Henry van Loon, meester deadpan, is zijn sukkelige vader, René van 't Hof een gesjeesde agent.' 'Het is een film met liefde voor de underdog, een geestige ode aan de eigenzinnigen, aan degenen die er niet helemaal bij horen.'

NRC noemt 'veel van de jeugdfilm De Boskampi's amusant' in de driesterrenrecensie, en regisseur Arne Toonen geeft blijk 'van een licht absurdistisch gevoel voor humor en voorkeur voor een over the top-vormgeving'. Minder te spreken is NRC over acteur René van 't Hof, 'die iets te veel nummertjes slapstick à la The Pink Panther mag opvoeren'. 'En wat wil de film nou eigenlijk zeggen over pesten? Doe stoer en alles komt goed?'

Nog minder enthousiast is Cinema.nl (twee sterren). 'Ondanks de veelbelovende start zakt de gangsterkomedie snel terug naar een serie lang voortkabbelende, in herhaling vallende verwikkelingen die nergens echt spannend worden of aan het hart gaan.' Zelfs de sprankelende slapstick van René van 't Hof wordt op een gegeven moment meer van het zelfde, zo is verder te lezen. 'De Boskampi's blijkt een opportunistische potpourri van formulesituaties met een onmogelijke poldermoraal. Gebrek aan pretentie is één ding, maar doe dan niet of je begaan bent met een voor veel kinderen wezenlijk probleem.'

De Boskampi's. Regie: Arne Toonen Met Thor Braun, Henry van Loon, Rene van 't Hof, Fedja van Huêt, Rick Lens 107 minuten, in 124 zalen.

Still uit De Boskampi's. Foto .

Interview met de regisseur

Realisme maakt Arne Toonen (40) elke dag al mee. De regisseur wil bioscoopgangers een wereld laten zien die ze nog niet kennen, vertelt hij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.