Bioscoopfilms die u deze week wel/niet moet zien

Wekelijks selecteert de Volkskrant films die u niet mag missen. En die u met gerust hart kunt overslaan. Deze week wel zien: Birdman en 10.000 km. Niet zien: Homies.

Beeld Still

In Birdman, de vijfde film van Alejandro González Iñárritu (Amores Perros, 21 Grams, Babel, Biutiful), lijkt gevallen blockbusteracteur Riggan Thomson eindelijk zijn artistieke droom waar te gaan maken. Hij wil niet meer bekend staan als de-man-die-ooit-Birdman-speelde in de superheldenfilm uit vergane tijd. Hij wil met zijn eigen adaptatie van Raymond Carvers What We Talk About When We Talk About Love iets toevoegen aan de wereld, iets maken dat van betekenis is.

'Maar waarom zou je niet nog een Birdmanfilm maken?', fluistert een stem in zijn oor. Die stem is Birdman, Thomsons opportunistische alter-ego dat niks moet hebben van de artistieke pretenties en ijdelheid van Thomson. Birdman blijft Thomson achtervolgen: maak gewoon nog een Birdmanfilm, dat wil de massa...

Riggan Thomas wordt gespeeld door Michael Keaton, zelf ook ooit superheldenacteur: in Tim Burtons Batman (1989) en Batman Returns (1992). 'Het is slechts een van de vele fraaie spiegels die de film zichzelf - en zijn publiek - voorhoudt', schrijft Volkskrant-recensent Berend-Jan Bockting.

Bockting geeft vijf sterren. 'Dat Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance), zoals de film voluit heet, vervolgens tot in de nok van het St. James Theatre op Broadway, waar het verhaal zich afspeelt, wordt opgetild, is te danken aan de karakteristieke aanpak van cameragenie Emmanuel Lubezki. Iñárritu's landgenoot maakte de afgelopen jaren zijn specialisme van complexe lange shots, minutenlange, niet door montage onderbroken opnamen, waarmee hij actiescènes intensiveerde tot de allesovertreffende trap (Children of Men), de suggestie opriep van een lucide droomwereld (The Tree of Life) of het gevoel van totale bewegingsvrijheid (Gravity, zijn eerste Oscar).'

Birdman is genomineerd voor 9 oscars. Terecht vindt Bockting. 'Ongekend, hoe met zoveel uitgekiende kunstgrepen precies die veelbesproken echtheid wordt opgeroepen. Birdman is een vorm van livefilm: een unieke showbizzsatire in de gedaante van een even speelse als superieur geregisseerde jamsessie.'

The New York Times is ook lyrisch over het camerawerk van Lubezki: 'Het camerawerk zorgt voor een bevreemdende ervaring. Alles vloeit in elkaar over: de cinematografie, het verhaal, de mensen, zelfs tijd en ruimte.'

'Birdman is een triomf op elk creatief niveau. Van casting tot uitvoering', schrijft filmvakblad Variety. 'Een film die de industrie versteld zal doen staan, zowel arthouse als massa's naar de bioscoop zal trekken en de carrière van Keaton opnieuw zal lanceren.'

Filmblog Indiewire geeft een 9,1 voor Birdman. 'De film is bijzonder plezierig als je 'm vergelijkt met de de humorloze, zware drama's die Iñárritu in het verleden heeft gemaakt. Films als Biutiful, Babel en 21 Grams hebben last van een zwaarmoedigheid die het publiek praktisch bedelt om de bedoelde emoties te ervaren.'

Beeld Filmposter Birdman

10.000 KM

10.000 km ('Diez mil kilómetros'), dat is de afstand tussen Barcelona en Los Angeles. Het is ook de afstand tussen het Spaanse koppel Alex en Sergi. Alex krijgt te horen dat ze voor een jaar aan de slag kan gaan als kunstfotograaf in Los Angeles. Doen, vindt haar vriend Sergi, maar hij blijft. Hun kinderwens kan wel even wachten: 'We zijn al zeven jaar samen. Een jaartje langer maakt dan ook niets uit.'

'Als toeschouwer hoop je dat hij gelijk krijgt als Alex naar Amerika vertrekt en hun relatie zich versmalt tot telefoontjes, WhatsApp en Skype', schrijft Volkskrant-recensent Kevin Toma in zijn viersterrenrecensie. 'Na de lange openingsscène versnijdt regisseur Carlos Marques-Marcet zijn mooie speelfilmdebuut tot snippers van scènes ('dag 5', 'dag 59', 'dag 101'), waarin het contact tussen Alex en Sergi steeds verder bekoelt. Hoe houdbaar blijkt dan de herinnering aan lichamelijke intimiteit? Hoe blijf je op zo'n afstand intiem en vertrouwd?'

'Interessante, relevante vragen, die door het fantastische spel van David Verdaguer en Natalia Tena (Game of Thrones) een menselijk gezicht krijgen', vervolgt Toma. 'Knap hoe ze als duo de hele film dragen en steeds een geloofwaardig liefdespaar blijven, ook als ze 'op afstand' van elkaar spelen.'

Een A- van Indiewire voor 'een ontroerende film, die een kijkje biedt in de romantiek van de moderne tijd waarin techniek een grote rol speelt'.

'Een goed gemaakte scan van de poging die een koppel onderneemt om technologie te gebruiken om hun relatie in leven te houden. Een relatie waar een oceaan aan afstand tussen ligt', aldus The Hollywood Reporter. '10.000 km (Long Distance is de Engelse titel) is een fijn voorbeeld van de combinatie tussen vorm en inhoud. Het wemelt van prachtige ideeën over de relatie tussen liefde en techniek en roept vragen op die veel socialemediagebruikers zich ook stellen, zoals: hoe kan je bevriend zijn met iemand die je nog nooit hebt ontmoet? Het laat zien hoe techniek onze illusies in stand kan houden, maar ze ook brutaal bloot kan leggen.'

Natalia Tena (Game of Thrones) Beeld Still

Homies

Het verhaal van Homies kan in één zin samengevat worden: na een niet helemaal vlekkeloos verlopen avondje stappen komt Sebas (Manuel Broekman) thuis met 22 kilo cocaïne, die binnen een week verkocht moet worden, anders zal de Russische maffia Sebas en zijn drie vrienden vermoorden.

Twee sterren van Volkskrant-recensent Pauline Kleijer. 'Het is een tamelijk onzinnig, aan films als The Hangover ontleend uitgangspunt van Homies, dat geschreven en geregisseerd is door Jon Karthaus. De misdaadplot is totaal ongeloofwaardig.'

Kleijer is niet alleen maar negatief: 'Homies is een bij vlagen erg grappige, soms ook te flauwe komedie, waaraan met zichtbaar plezier is gewerkt. Hun lol werkt aanstekelijk, maar ook de meest originele grappen lopen uiteindelijk vast in de voorspelbare uitwerking.'

Ook Het Parool (***) beschrijft de dynamiek tussen de bevriende acteurs: 'Het is meer aan de acteurs dan aan het script te danken dat Homies overeind blijft. Dat zij in het echte leven ook vrienden zijn, is voelbaar en zorgt voor vrolijke dynamiek. Het was vast gezellig op de set.'

NRC Handelsblad geeft 1 ster. Recensent Coen van Zwol begint zijn recensie zo: 'Homies uitzitten: het is alsof je toekijkt hoe een groep goedwillende acteurs zich in het zweet werkt om een lek luchtbed op te pompen. Zij maar pompen. En dat luchtbed maar leeglopen. Zielig gewoon.' Om te eindigen met: 'Grappen zijn geforceerd, personages vervelend, scènes warrig, complicaties overbodig, tot alle fut er echt uit is in de chaotische finale, waar Timo leert dat hij nooit mag liegen tegen zijn vriendin. Zoveel verspilde energie: zag nu echt niemand onder het pompen dat dit luchtbed zo lek als een mandje was?'

Beeld Filmposter Homies
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden