Bioscoopfilms die u deze week wel/niet moet zien

Michiel de Ruyter, Gluckauf en Into the Woods

Wekelijks selecteert de Volkskrant films die u niet mag missen. En die u met gerust hart kunt overslaan. Deze week wel zien: Michiel de Ruyter en Gluckauf. Niet zien: Into the Woods, alhoewel actrice Meryl Streep wel is genomineerd voor een Oscar in deze film.

Still uit Michiel de Ruyter. Beeld -

Vooraf was er wat rumoer rond zeespektakel Michiel de Ruyter, de film van Roel Reiné die de 8 miljoen euro kostende speelfilmproductie regisseerde. Een actiegroep protesteerde eerder deze week bij de première van de film. Zij vinden het onverkwikkelijk dat de zeeheld zo geëerd wordt met een film, terwijl De Ruyter nota bene slavenforten op de Engelsen heroverde. In de film wordt Holland nadrukkelijk geprezen als handelsnatie. De slavernij blijft ongenoemd.

In brede streken wordt in Michiel de Ruyter de 17de-eeuwse geschiedenis van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden opgezet. Michiel de Ruyter vertelt niet alleen het verhaal van de zeeheld (1607-1676), maar ook dat van raadspensionaris Johan de Witt en diens broer Cornelis. De strijd tussen de staatsgezinden en de prinsgezinden, militaire en politieke vernieuwingen, de onderhandelingen met Engeland en de binnenvallende legers in het rampjaar 1672 - het komt allemaal aan bod. Dat is veel voor één film, vindt Volkskrant-filmrecensent Pauline Kleijer.

Repetitieve scènes

Geen wonder, schrijft Kleijer, dat De Ruyter (een rol van Frank Lammers) er persoonlijk wat bekaaid afkomt. 'Hij was een familieman en een briljant strateeg, meer hoeven we over De Ruyter blijkbaar niet te weten, en ook dat laatste wordt er in repetitieve scènes in gehamerd.' Roel Reiné, die de afgelopen jaren in Hollywood actiefilms regisseerde en in Michiel de Ruyter zowel regie als het camerawerk op zich nam, dwingt respect af met zijn voortvarende en optimistische aanpak. 'Reiné weet hoe hij zijn film moet voortstuwen.'

Reiné tovert een grootschalig zeeheldenepos tevoorschijn met een beperkt budget waar actiescènes eruit zien als 'in beweging gezette schilderijen'. Michiel de Ruyter duurt tweeënhalf uur, maar verveelt volgens Kleijer nooit. Dat Reiné de film dichtsmeerde met muziek en geen moment stilte durft te laten vallen, is jammer. 'Michiel de Ruyter is soms wat overdadig en lomp, maar boven alles een fraai lesje vaderlandse geschiedenis, met durf en daadkracht verbeeld.' Drie sterren is het Volkskrant-oordeel.

Still uit Michiel de Ruyter. Beeld -

Flair

En daar zijn De Telegraaf en Cinema.nl het mee eens. De Telegraaf schrijft: 'Door het grote aantal gebeurtenissen krijgen de dialogen vaak iets uitleggerigs, terwijl ze op andere momenten juist weer worden gereduceerd tot de tekstballonnetjes uit een strip. Ook enkele geschiedkundige ingrepen ten gunste van het scenario doen soms geforceerd aan.' Reiné krijgt punten voor de flair waarmee hij zelf de camera bedient.

Cinema.nl is onder de indruk van het solide acteerwerk en de manier waarop de zeeslagen tot leven worden gewekt. 'Het buskruit en de houtsplinters die in het rond vliegen zijn haast te ruiken,' schrijft Cinema.nl die 'de mengeling van actie, drama en politieke intrige' fraai vermaak noemt. 'Al met al levert Roel Reinés terugkeer naar de Nederlandse film een oerdegelijke, ietwat te lange, Hollandse blockbuster op.'

Het Parool is minder positief en geeft twee sterren. Voor een historische film wordt er een eigenaardig spel met de tijd gespeeld, zo is te lezen. En regisseur Reiné heeft volgens de recensie een beperkt palet: 'Hij heeft alle knoppen meteen opengedraaid en als je de zoveelste matroos door het luchtruim ziet vliegen te midden van de bekende houtresten, slaat de vermoeidheid toe. En als we het zoveelste vogelperspectief voorgeschoteld krijgen, begint de digitale trukendoos ook wat doorzichtig te worden.'

Still uit Michiel de Ruyter, met links Frank Lammers als De Ruyter. Beeld -

Gluckauf

Gluckauf is de gelukwens die mijnwerkers elkaar toeriepen als ze de mijnen in gingen, en de titel van de film van regisseur Remy van Heugten. Hij keert daarmee terug naar zijn geboortegrond, Zuid-Limburg, waar Van Heugten eerder over vertelde in een interview met de Volkskrant (met ook scenarist en bestsellerauteur Gustaaf Peek). Gluckauf gaat over de kapotte verstandhouding tussen Lei (Bart Slegers) en zijn zoon Jeffrey (Vincent van der Valk), zoekend naar sporen van familieliefde met op de achtergrond het mooie Limburgse heuvelland.

'Tegenover wat minpuntjes - de opmaat naar de laatste akte is niet zo verpletterend als hij had kunnen zijn, het slotbeeld nogal overbodig - staan zat zaken die wél werken in Gluckauf,' schrijft Volkskrant-recensent Kevin Toma in zijn viersterrenrecensie over de 'gruizig realistische' film die momenteel op het Rotterdams Filmfestival te zien is. En bovendien meedingt in de competitie voor de Tiger Award.

Hetzelfde oordeel geeft Cinema.nl. 'Hoe scherper de details getekend worden, hoe herkenbaarder en universeler het centrale thema van de film wordt. Want juist omdat alles in Gluckauf zo precies en levensecht is, overtuigt dat vader-zoondrama (toch een geliefd en ook wel afgekloven onderwerp in films).

Ook Nu.nl geeft vier sterren. 'Van Heugten kent zijn klassiekers (Dardennes, Mike Leigh, Ken Loach), maar hij kent vooral de streek waar de film zich afspeelt, met zijn duiven en andere tradities. Dat zorgt ervoor dat het sterk gespeelde noodlotsdrama Gluckauf volkomen authentiek overkomt.'

Gluckauf krijgt van NRC drie sterren: 'Gluckauf is een zoekende film, die teveel genre-elementen heeft - zowel uit de misdaadhoek als melodrama - om als authentiek sociaal document helemaal te overtuigen. De acteurs houden de boel overeind, vooral Bart Slegers, die een prachtige gekwelde mislukkeling neerzet.'

Vincent van der Valk als Jeffrey en Bart Slegers als Lei in Gluckauf. Beeld Ivo de Bruijn

Into the woods

Into the Woods is een musicalmenging van vier Grimm-sprookjes (Roodkapje, Sjaak en de bonenstaak, Assepoester, Rapunzel), naar de soms nogal harde en perverse Broadwaymusical van Stephen Sondheim en James Lapine (1986).

Het resultaat is volgens Volkskrant-recensent Kevin Toma een redelijk familievriendelijk Disney-spektakel, schrijft hij in zijn tweesterrenrecensie. Meryl Streep is volgens Toma 'meteen een genot om naar te kijken en luisteren, zoals ze met woest blauw haar en gesjeesde mimiek de heks vertolkt; duidelijk een boosaardig sprookjestype van het zuiverste water'. De rol leverde haar een Oscar-nominatie op voor beste bijrol, haar negentiende nominatie.

Kevin Toma schrijft verder: 'Helaas heeft Lapine, die zelf het filmscenario schreef, geen goed alternatief gevonden voor de zangnummer-na-zangnummer-structuur. Wat op het podium kan werken, maakt de film vermoeiend en toneelmatig - hoe fris Sondheims noten ook klinken en hoeveel tovertrucs regisseur Rob Marshall (Chicago) en zijn team ook uithalen.'

Meryl Streep als de heks in Into The Woods. Beeld -

NRC geeft drie sterren aan de Hollywoodfilm: 'Maar voor wie de musical niet kende, zoals ondergetekende, blijft hij redelijk prikkelend - en wijselijk terughoudend op het gebied van computertrucage. Zo houdt Into the Woods de theatrale uitstraling die de musical nodig heeft.'

Ook drie sterren van Het Algemeen Dagblad. Daar is te lezen dat Into the Woods niet helemaal aan de verwachtingen voldeed. 'Het probleem van Into the Woods is de toon. Soms mikt de film duidelijk op volwassenen, dan weer op kinderen. Soms is er licht, dan weer duisternis. Maar dankzij de aanwezigheid van Meryl Streep verdient de film toch een dikke voldoende.'

En de buitenlandse pers? LA Times roemt de intelligentie van het verhaal en de sterke cast. New York Post geeft bijna het volle aantal sterren voor de beste musical van de eeuw tot dusver. Volgens Vulture is Into The Woods een weldadige Disneystudioproductie met grote sterren (Meryl Streep, Emily Blunt, Anna Kendrick, Chris Pine, Johnny Depp) die om de een of andere manier goed werkt, misschien wel beter dan bijna 30 jaar geleden op Broadway. Maar: 'Mijn euforie duurde een lange, lange tijd, maar alle goede dingen moeten eindigen,' schrijft Vulture toch iets minder positief.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.