Bioscoopfilms die u deze week wel/niet moet zien

Wekelijks selecteert de Volkskrant films die u niet mag missen. En die u met gerust hart kunt overslaan. Deze week: het stijlvolle A Most Violent Year, familiefilm Paddington en Kingsman: The Secret Service met Colin Firth.

Oscar Isaac (Abel) in A Most Violent Year.Beeld -

A Most Violent Year

Misdaaddrama. Regie: J.C. Chandor. Met: Oscar Isaac, Jessica Chastain, David Oyelowo, Albert Brooks 125 min., in 25 zalen.

A Most Violent Year is het stijlvolle relaas van regisseur J.C. Chandor van een man die onder zware druk staat om zichzelf te verloochenen. Abel Morales (Oscar Isaac), immigrant uit Colombia en eigenaar van een goedlopend bedrijf in stookolie, moet al zijn creativiteit aanspreken in een van de gewelddadigste jaren uit de geschiedenis van New York, in 1981. Corruptie, straatmoorden, georganiseerde misdaad en drugsproblemen beheersen het nieuws. Het gevecht van Morales tegen zijn omgeving is net zo goed een gevecht met zichzelf, schrijft Volkskrant-recensent Pauline Kleijer.

Volgens Kleijer heeft J.C. Chandor de gewelddadige, bloedstollende sfeer in de zoektocht naar moreel houvast fantastisch getroffen. In Chandors derde en meest ambitieuze film - na All Is Lost (2013) met Robert Redford als solozeiler en Margin Call (2011) over de bankencrisis met Kevin Spacey - wordt bovendien prachtig geacteerd.

IJzersterk

Het Parool noemt A Most Violent Year een ijzersterk, in thrillervorm gegoten moraliteitsdrama. 'De film doet denken aan het werk van Sidney Lumet, de legendarische regisseur die er ook in slaagde morele kwesties in genrefilms te behandelen.' NRC vergelijkt Chandors verhalende psychologische stijl met die van de paranoiathrillers van Alan J. Pakula. Volgens The Guardian is het scherpe en slimme A Most Violent Year in de strijd om de Oscars een 'moedig buitenbeentje', 'een film met de missie andere Oscar-favorieten te onttronen'. Een geweldige nieuwe film, vindt ook The New York Times die tevens goede woorden heeft voor het werk van cameraman Bradford Young.

En Fifty Shades of Grey dan?

Lees hier wat de Volkskrant, andere Nederlandstalige kranten en Amerikaanse media van Fifty Shades of Grey vinden.

Beeld -
Beeld -

Paddington

Familiefilm. Regie: Paul King. Met: Hugh Bonneville, Sally Hawkins, Nicole Kidman, Jim Broadbent. 95 min, in 168 zalen.

26 boeken schreef Michael Bond (nu 89) vanaf 1958 over beertje Paddington. Voor de kinderfilm van Paul King, die zich afspeelt in het heden, is een deel van de verhalen van Bond gebruikt voor de film waarin Paddington vanuit Peru in Londen op zoek gaat naar een nieuw onderkomen. De goedmoedige toon, de vele taalgrapjes en visuele vondsten (de invloed van Wes Anderson is duidelijk zichtbaar), het fijne acteerwerk en de zorgvuldige aankleding maken Paddington tot een van de beste en meest sympathieke familiefilms van de laatste jaren, vindt Volkskrant-recensent Pauline Kleijer. 'Het is knap hoe de makers van Paddington de sfeer van de beroemde boeken van Michael Bond hebben bewaakt, terwijl het verhaal van de geëmigreerde beer flink werd gemoderniseerd.

NRC noemt Paddington 'een humoristische, fraai vormgegeven film die vooral dient als parabel over toenemende xenofobie in Engeland (en andere landen)'. Volgens filmmagazine Empire is de film (die de volle vijf sterren krijgt) een zeer aangename verrassing onder meer dankzij de fijne flauwe grappen en de goede acteerprestraties van onder meer Hugh Bonneville als Mr. Brown.

Beeld -

Kingsman: The Secret Service

Actiekomedie. Regie: Matthew Vaughn. 129 min., in 101 zalen.

Een zelfbewuste spionnen-actiekomedie, dat is Kingsman: The Secret Service volgens Berend Jan Bockting. Met gentleman-spion Colin Firth en de slissende mediatycoon/slechterik Samuel L. Jackson 'die beide verlangen naar die goeie ouwe tijd, waarin een maniak met een sappig megalomaan plan de wereld trachtte te veroveren terwijl de spion in kwestie daar met een luchtige mop en handvol ongeloofwaardige gadgets een stokje voor stak'. Flauw en mak is de onophoudelijke ironie in de film, goed voor een driesterrenoordeel.

De meningen wisselen nogal over deze film van Matthew Vaugn die schommelt tussen twee en vier sterren. Het Parool (twee sterren) vindt de geweldsuitbarstingen excessief en bruut 'dat het pijn doet'. 'Je kijkt ernaar, hoort iemand lachen en denkt: ben ik te oud om de grap te begrijpen?'

'Niet bepaald geschikt voor tere zieltjes' zegt ook Cinema.nl maar daar worden, wel net als door The Guardian, vier sterren uitgedeeld voor deze 'fantastische, groteske ode aan de klassieke spionnenfilm, vol cinefiele knipogen (let vooral op de talloze Star Wars-verwijzingen), vet aangezette actiescènes en sadistische humor'.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden