Review

Billie & Seb grijpt je nooit werkelijk bij de kladden

Boekrecensie (fictie) - Ivo Victoria

Duistere bildungsroman neemt je niet mee.

'Het geweer was een opluchting', opent de vierde roman van Ivo Victoria (1971), Billie & Seb. Nadat zijn beste vriendin Billie in coma belandt, is de 17-jarige Seb in zichzelf weggegleden. Seb, vermoedelijk autistisch, komt amper zijn kamer meer uit. Zijn wanhopige ouders doen hem een Sniper cadeau, een rage in het fictieve Vlaamse dorp waar de roman zich afspeelt.

De openingszin klinkt luguber, maar het blijkt een niet van echt te onderscheiden airsoftgeweer, waarmee Seb weer aansluiting vindt bij zijn vrienden. In het dorp, versuft door voorspoed en een illusoir gebrek aan gevaar, heeft ondertussen niemand door dat er oorlog dreigt. Op microniveau gebeurt dit ook in het gezin: Seb dreigt gewelddadig te ontsporen, terwijl de ouders en een oom zelfgenoegzame filosofietjes uitwisselen.

Billie & Seb is een duistere bildungsroman, waarin de volwassenwording van een jongen als parabel voor onze samenleving gelezen moet worden. Victoria laat zien hoe gemakkelijk waarheden verschuiven, waardoor, als het erop aankomt, niemand meer in staat is in te grijpen.

Deze grote greep houdt het boek staande, maar grijpt je nooit werkelijk bij de kladden. De weelderige stijl is daarvoor te wankel. Al schiet de auteur soms raak ('Er brandde iets in hem waaraan niemand zich ooit kwam warmen'), de 'ongure' sfeerbeschrijvingen zijn overdadig (er suist altijd wel ergens een luchtschacht), waardoor het effect van dreiging teloor gaat. De dialogen zijn overladen met gemaniëreerde regieaanwijzingen, en het metaforisch taalgebruik is te monotoon. De bomen en de huizen staan er te vaak 'zwijgend' bij - alsof we hadden verwacht dat ze begonnen te praten. Zijn ambitie is een verademing, maar een stilistisch scherpschutter is Victoria niet.

Fictie
Ivo Victoria
Billie & Seb
Lebowksi; 320 pagina’s; € 19,99

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.