Recensie Lean on Pete

Bikkelharde speelfilm Lean on Pete is mooi en subtiel, maar kan niet tegen de hooggespannen verwachtingen op (***)

Lean on Pete

Drama

Regie: Andrew Haigh

Met: Charlie Plummer

122 min., in 30 zalen

Still uit Lean on Pete met Charlie Plummer in de hoofdrol.

Het is natuurlijk niet helemaal eerlijk. Wie 45 Years en Weekend heeft gezien, verwacht nogal wat als de naam van regisseur Andrew Haigh op de aftiteling prijkt. Wat een subtiele, prachtige films waren dat, waanzinnig geacteerd ook, en wat bleek Haigh een scherp oog te hebben voor menselijke tekortkomingen.

Mooi en subtiel is Lean on Pete ook, maar tegen de hooggespannen verwachtingen kan Haigh niet op. Voor zijn derde speelfilm toog de Britse regisseur naar Amerika, waar hij het verhaal vertelt van de 15-jarige Charley. Dit kind van een afwezige moeder en onbekwame vader hecht zich op de nabijgelegen racebaan – tegen alle waarschuwingen in – aan een oud racepaard dat op het punt staat om afgemaakt te worden.

Lean on Pete schetst een prachtig beeld van het contemporaine Amerika en van de onderklasse die de laatste tijd ook al in films als American Honey en The Florida Project werd verbeeld. Waarom Charley zo veel genegenheid voelt voor het oude paard, laat zich eenvoudig duiden. Ze zijn allebei alleen en ze worden allebei gezien als probleemgevallen die de wereld eerder tot last zijn dan dat ze iets toevoegen. Lean on Pete stelt de vraag wie de verantwoordelijkheid neemt voor verschoppelingen, wie zorgt voor diegenen die door omstandigheden niet meer mee kunnen komen.

Zoetsappig wordt het nooit, dit jongen-plus-paardverhaal, eerder bikkelhard. Haighs cameraman Magnus Nordenhof Jønck toont het Amerikaanse (woestijn)landschap dat Charley doorkruist even onvergeeflijk als bekoorlijk. Hoofdrolspeler Charlie Plummer (All The Money In The World), 17 jaar oud tijdens het filmen, schittert hier. Met zijn genuanceerde spel doet hij je afwisselend vergeten dat je hier naar een 15-jarig jongetje kijkt én herinnert hij je eraan hoe het is zo jong te zijn. Terwijl het leven op Charley inbeukt, blijft hij één brok optimisme.

Maar boven alles is hij het cement dat de film bij elkaar houdt. Want dat heeft het script, dat Haigh schreef op basis van het gelijknamige roman van de Amerikaanse auteur Willy Vlautin, nodig. Eigenlijk bestaat de film uit drie delen, waarvan het eerste zo interessant is dat het de rest in de schaduw zet. Dan bevindt Charley zich in het schimmige circuit van het tweederangs paardenrennen, met Steve Buscemi als de cynische paardentrainer Del en Chloë Sevigny als jockey Bonnie. Als van die twee personages abrupt afscheid wordt genomen, lukt het de film niet de leegte die dan ontstaat, op te vullen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.