Recensie Podcast

Bij Switched On Pop krijgt u muziekuitleg waar u iets van begrijpt (vier sterren)

De Volkskrant luistert naar (nieuwe) podcasts en bespreekt er elke week een. Vandaag: Muziekuitleg op een manier dat je er iets van opsteekt.

De podcast is een nerdmedium bij uitstek. Omdat alleen geïnteresseerden inschakelen is het instapniveau hoog en de neiging tot uitweiden en inzoomen groot. Zie de talrijke podcasts die een specifiek popcultureel of wetenschappelijk onderwerp uitkiezen en dat helemaal uitpluizen.

Een van de leukste voorbeelden uit dit genre is de podcast Switched on Pop. Musicoloog Nate Sloan en songwriter Charlie Harding bespreken en analyseren, soms met een gast uit de muziekindustrie, elke aflevering een recente hit om de vraag te beantwoorden: waarom slaat dit aan? Het gaat ze daarbij niet om allerlei randvoorwaarden als imago, maar puur om de muziek.

Vaker dan niet grijpen ze terug op klassieke muziek, popgeschiedenis en muziektheorie. Trouwe luisteraars weten na een tijdje – zonder dat de afleveringen ooit als huiswerk voelen – van alles over harmonieleer, akkoordprogressies, modulaties en syncope. Ook nieuwe genres of eigentijdse trends worden ontleed, zoals de ‘pop drop’, een danceclimax die in plaats van een refrein sinds 2016 in veel hits zit, van Justin Bieber tot Calvin Harris.

Smaak speelt geen rol bij de muzieknerds Sloan en Harding. Ze bespreken met evenveel ernst en bewondering Carly Rae Jepsen als Björk. Hun dialoog is zo scherp, spontaan en fris dat je zou zweren dat ze samen in een studio zitten, maar in werkelijkheid nemen ze de podcast op terwijl de een in New York zit en de ander in LA. Waarschijnlijk lukt hen dat alleen omdat ze vrienden uit de studiebanken zijn.

Het fijne van de vorm is: elke bewering wordt meteen gestaafd met een geluidsfragment. Wie de recente single ‘Finesse’ van Bruno Mars hoort, vraagt zich wellicht af: waarom klinkt dit zo typisch nineties? Met voorbeelden uit de jaren negentig van bijvoorbeeld Boyz 2 Men toont Harding aan hoe Mars elementen van het genre New Jack Swing heeft geleend: het agressieve drumintro, de jazzakkoorden, de funky baslijntjes, de swingende hiphopbeat en de zoete harmoniekoortjes.

De luisteraar krijgt door de vele verwijzingen het idee dat hij de analyse werkelijk begrijpt. In een bespreking over het nummer Gucci Gang van de jonge rapper Lil Pump worden Mahler, Schubert en een neurologische theorie over de subjectieve ervaring van tijd aangehaald. Door de melodielijnen van Gucci Gang apart van elkaar te laten horen wordt aannemelijk gemaakt dat de verschillende tempo’s een troebel tijdsgevoel opwekken, alsof je onder invloed bent.

Cruijffiaanse oorwurmkunde: je gaat het pas horen als je het doorhebt.

Switched on Pop

Nate Sloan en Charlie Harding.

Te beluisteren op iTunes, Stitcher, Spotify en switchedonpop.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.