Bij Pandgenoten ontbreekt een verfrissende kijk

Het conflict tussen de twee acteurs is een trucje om het verzamelde onderzoeksmateriaal te presenteren. Van echte stellingname is geen sprake.

Beeld Saris & Den Engelsman

Hartje Amsterdam staat het huis van acteurskoppel Sadettin Kirmiziyüz en Saar Vandenberghe. In het monumentale pand van het voormalige Handelsblad aan de Paleisstraat hebben ze een sociale huurwoning. Enkele jaren geleden werden ze opgeschrikt door een bericht van de woningcorporatie: het pand moest gerenoveerd, voor dure commerciële appartementen.

Ze stonden op straat en begaven zich op de woningmarkt. Wat ze zagen, viel niet mee. Vervolgens maakten ze de voorstelling Pandgenoten, het tweede deel in de serie Hollandse Luchten. Hierin geeft Kirmiziyüz zijn persoonlijke visie op eigenaardigheden in de Nederlandse samenleving. In het eerste deel behandelde hij samen met Marjolijn van Heemstra de vrijheid van meningsuiting.

Daarbij vergeleken is de Nederlandse woningmarkt toch minder opwindend. Op zich genoeg waarover Kirmiziyüz zich boos kan maken: wantoestanden bij de corporaties, schulden die op de huurders worden afgeschoven, het massale verdwijnen van sociale huurwoningen. Alles komt voorbij, alleen ontbreekt deze keer een verfrissende kijk op de materie. Wantoestanden zijn wantoestanden, hoe je er ook tegenaan kijkt.

Hollandse Luchten II: Pandgenoten.
Van Trouble Man en Frascati Producties.
Regie: Vincent Rietveld
9/1, Frascati, Amsterdam. Tournee t/m 21/3.

Geen stellingname

Kirmiziyüz en Vandenberghe spelen met kostuums en pruiken. De speelstijl is vervreemdend, waarschijnlijk als contrast met de droge stof in de dialogen. Maar het gesuggereerde conflict tussen de twee blijkt op niks gebaseerd. Het is een trucje om het verzamelde onderzoeksmateriaal te presenteren. Van echte stellingname is geen sprake.

Een enkele keer vlamt Kirmiziyüz, als het echt persoonlijk wordt. Hij noemt het moment dat zijn ouders vanuit een 'turkenflat' naar een blanke buurt verhuisden een keerpunt in zijn leven. Dankzij de goede school daar is hij wie hij nu is.

Mooi zijn de intermezzo's van muzikant-acteur Kaspar Schellingerhout. Van achter een looping station verzorgt hij in zijn eentje een expres slordige, maar overweldigende soundtrack die laveert tussen doffe technodreunen en tegendraads ruisende gitaren. Hij heeft een geestige bijrol als morsige, oude kraker die in de Paleisstraat is blijven hangen.

Van dat soort terzijdes moet Pandgenoten het vooral hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.