Bij Manger vechten bewondering en verwarring om voorang

De dansers hebben zich in de permormance bewonderenswaardig getraind in de dwarse combinatie van eten en zingen. Bewondering, vervreemding en verwarring vechten om voorrang in de Westergas-fabriek.

Beeld Ursula Kaufmann

Tot de allerlaatste snipper gaat alle ouwel op. Tweehonderd witte velletjes. Ongelooflijk: veertien dansers werken het droge spul in één uur traag naar binnen. Zonder water. Dat dwingt respect af. Soms spugen ze het uit. Om de gesabbelde 'uilenballen' elders weer van de betonnen grond te likken en weg te slikken. Wij lopen om hen heen en staan met onze neus op het (her)kauwen, het kokhalzen, het warm wrijven van de keel.

De veertien dansers van Musée de la Danse - het Franse choreografiecentrum geleid door de filosofisch ingestelde choreograaf en kunstenaar Boris Charmatz - bevinden zich tijdens het Holland Festival in gewone kleren onder ons. Om te onderstrepen hoe alledaags en herkenbaar de achteloze handeling is: eten. Zo blanco het eet-papier en traag de mondmotoriek, zo legio en snel de associaties, voor wie bereid is mee te gaan in deze abstracte performancestudie. Van hongersnood (snippers zoeken) tot overdaad (het proppen van het papier). Van informatie-overload (stroom A4-tjes) tot erotiek (sabbelen op witte goedjes, tenen en vingers). En van vernedering (een vel ouwel veegt ook langs billen) en martelgang (kokhalzen) tot ritueel (het delen van voedsel) en religie (de consecratie).

De dansers (oud, jong, dik, dun, zwanger, gespierd) hebben zich bewonderenswaardig knap getraind in de dwarse combinatie van eten en zingen. Regelmatig stijgt religieuze samenzang op uit hun kelen, die fraai weerklinkt tegen de stenen wanden van de Westergasfabriek. Dan oogt Manger bijna meditatief. Maar wanneer ze in onduidelijk gescandeerde Franse citaten vervallen, krijgt de performance weer iets pamfletterigs. Zodat ongemerkt afstand ontstaat, hoe dichtbij we ons ook bevinden bij het tijgeren over de grond. Bewondering, vervreemding en verwarring vechten om voorrang, vanwege Charmatz' consequent sobere en niet-theatrale aanpak. Maar soms denk je: zou er niet méér in Manger hebben gezeten?

Manger. Holland Festival, door Musée de la danse / Boris Charmatz. 4/6 Westergasfabriek, Amsterdam. Nog te zien: 9/12, TheaterChassé, Breda.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden