Tv-recensieEmma Curvers

Bij Foodtruck Gezocht staat niet genoeg op het spel om de Ik Vertrek-magie te evenaren

Goddank dat jij geen veertig jaar oude bus hoeft te verbouwen.

Simone heeft een droom. Een nog niet zo heel uitgewerkte droom: ze wil een foodtruck uitbaten. En dus staat ze bij de loods van haar ex, die haar voor 20 duizend euro een stokoude koektrommel-Citroën wil verkopen. ‘Keer om, het is nog niet te laat, Simone!’, roep je, maar de deal is gauw gemaakt. De alleenstaande moeder van twee, naar eigen zeggen ‘hopeloos mislukt in de liefde’, wil ‘iets met hartjes erin’ gaan serveren in haar truck. Ze geeft gas. De motor jankt als een overwerkte handmixer.

Dat begint goed, de slotaflevering van het eerste seizoen Foodtruck Gezocht. Ik zat handenwrijvend klaar. Klaar voor de Ik-Vertrek in snackvorm die de Avrotros hoopt te maken: een dromer gaat zijn droom achterna, schijnbaar niet gehinderd door een realistisch businessplan, met een flinke dosis overmoed, grote investeringen en een rap naderende deadline. Even, heel even, denk je: moet ik misschien óók een foodtruck kopen?, je loert met een schuin oog op Marktplaats wat zo’n bus doet, goh, valt mee, en met een ander oog kijk je naar de tv en roept: ‘Jezus zak hooi, je hebt nog nooit iets anders dan piepers gekookt?’, jij zou dit natuurlijk veel beter aanpakken, maar al gauw ben je opgelucht, met de minuut opgeluchter, dat je vooral géén foodtruck hebt gekocht en veilig op de bank bent blijven zitten.

Simone uit Foodtruck Gezocht.Beeld AvroTros

Foodtruck Gezocht maakt de belofte niet helemaal waar. Simone koopt de bus, maar heeft er na drie maanden nog niets mee gedaan. Er wordt een moodboard gemaakt, en dan komt de coronacrisis, waardoor ze twee maanden binnen zit. Buiten die crisis blijft het drama in Foodtruck Gezocht klein-kleiner-kleinst. Wat moet Zainab nou, nu ze bij de loods staat en geen trekhaak blijkt te hebben om de caravan aan te hangen, en zal de verf wel op tijd droog zijn? (Denkt u er een kaboutermuziekje met koddige toeters en ploinkjes bij.) Zullen de wafels van Andrea wel lukken en zal Simones bus starten? Ja hoor. Best knusse televisie, maar voor de Ik Vertrek-magie blijken de plannen in Foodtruck Gezocht toch een slag te klein.

Een foodtruck is nu eenmaal minder riskant dan een restaurant openen: niet voor niets waaiden ze juist na de grote recessie over vanuit Amerika. We moeten het hier stellen zonder malafide makelaars en aannemers, zonder taalbarrière en hond en vriendjes waarvan betraand afscheid moet worden genomen. En zonder mensen die zich helemaal het leplazarus klussen: vrijwel alle deelnemers van Foodtruck Gezocht kopen hun foodtruck of -caravan kant-en-klaar bij een soort foodtruckshowroom (zoiets bestaat kennelijk).

Dirk uit Foodtruck Gezocht.Beeld AvroTros

Wat avonturiersgeest betreft was de eerste aflevering van het seizoen direct de beste en het terugkijken waard: de oosterling Dirk Poffer transformeerde met onverwoestbaar optimisme zijn uit Amerika verscheepte barrel in een prachtbus, van uitlaat tot toeter. Toen hij bij zijn poffertjestruck van de burgemeester van Hellendoorn een oorkonde kreeg uitgereikt, hield Dirk het niet droog. Ik ook niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden