Big Sur

Frisell heeft niet veel met eindeloze solojazz, maar richt zich op intens samenspel rond mooie thema's

Bill Frisell is misschien wel de meest gewaardeerde jazzgitarist van de laatste decennia, dankzij de altijd aanwezige glimlach in zijn weemoedige muziek. Frisell heeft niet veel met eindeloze solojazz, maar richt zich op intens samenspel rond mooie thema's. Daarin is veel mogelijk, zo blijkt weer eens op Big Sur, waarop country, pop, klassiek en diverse rootsgenres mengen.

Op verzoek van het Montereyfestival verbleef Frisell een tijdje in Big Sur, een wonderschoon natuurgebied aan de Californische kust. We horen die schoonheid vooral in de beklijvende melodieën en dromerige klanken van gitaar en strijkers. Niet altijd was Frisell op zijn gemak in de ruige landschappen en spookachtige weersomstandigheden. Vaker dan eens schuren de licht vals spelende viool, altviool en cello.

Een wezenlijk ander element in vergelijking met zijn werk met het strijkerstrio is de toevoeging van drummer Rudy Royston die de donkere, onstuimige rotslandschappen verbeeldt. Het werkt pakkend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden