Review

Bezeten inzet acteurs houdt wat braaf On The Road toch overeind

Deze theaterversie kent een dwingende vertelstuctuur en heeft een enorme vaart en energie. De inzet van de acteurs is bijna bezeten, maar door gebrek aan dialoog zakt de voorstelling in.

On The Road door Toneelgroep Oostpool. Beeld Sanne Peper

Rennen alsof je leven ervan afhangt. Dat doen de vier acteurs van Toneelgroep Oostpool in de opwindende beginscènes van de voorstelling On the Road. Ze staan op loopbanden uit de sportschool en terwijl uit de speakers freejazz klinkt, werken ze zich in het zweet. Rennen zullen ze, voorwaarts!, altijd onderweg, in een poging onsterfelijk te worden.

Marcus Azzini (regie) en Hannah van Wieringen (bewerking) namen de cultroman On the Road (1957) van Jack Kerouac onderhanden en maakten er een theaterversie van. Dat moet nogal een klus zijn geweest want deze sleutelroman (die leest als één lange trip) over de opkomende Beat Generation in Amerika tussen 1947 en 1950 is even ongebreideld als fantasievol. De filmversie van Walter Salles uit 2012 kwam een heel eind, omdat de roadmovie die het boek in feite ook is zich vrij simpel liet vertalen naar een roadmovie in de bioscoop. Lange autoritten door woest en leeg land, bizarre ontmoetingen, opbloeiende vriendschappen en de desillusies van daarna.

On The Road

Regie: Marcus Azzini

Naar de roman van Jack Kerouac (bewerking Hannah van Wieringen) door Toneelgroep Oostpool.

Gezien op 7/1, Huis Oostpool, daar t/m 21/1. Tournee t/m 18/3.

Deze theaterversie kent vooral een dwingende vertelstructuur. Hoofdpersoon Sal (Kerouacs alter ego, gespeeld door Matthijs van de Sande Bakhuysen) is de schrijver en verteller die de toeschouwer in ruim twee uur bij de hand neemt om verslag te doen van zijn jeugdjaren, gehuld in nevelen van drugs, seks en verlangen naar vrijheid. Zijn vriendschap met Dean (in het echt Neal Cassady, gespeeld door Reinout Scholten van Aschat), hun ontmoetingen met cult-schrijvers als William Burroughs en Allen Ginsberg, hun zoektocht naar het mooiste meisje en de verwarrende intimiteit van een mannenvriendschap, zijn daarin de hoofd-bestanddelen.

Sal is de nette jonge schrijver, Dean de losbol en fanaticus. Tussen hen in nestelen zich het meisje Marylou (Judith van den Berg) en later ook Ginsberg (Ludwig Bindervoet) die een deel van de roadmovie door land en leven meemaken. De voorstelling heeft een enorme vaart en energie, maar zakt halverwege toch in. Dat komt door de voortdurende verteltoon en het gebrek aan dialoog. 'Knip! Knip! Knip!', roept Sal steeds, om de tijd vooruit of terug te spoelen, maar Marcus Azzini zelf had meer in de tekst mogen knippen. Gek genoeg is zijn regie ook wat braaf, zeker voor zijn doen. De intimiteit tussen de twee vrienden blijft, op wat lief gestreel tijdens een triootje na, op de vlakte, de roes van seks, drugs en rock-'n-roll blijft achterwege.

Daartegenover staat een bijna bezeten inzet van de acteurs, die het vaak lukt om 'de reinigende zuiverheid van de weg' soms hallucinant tot leven te brengen. En als Sal aan het slot mijmert over de morsige verlatenheid van de ouderdom, komt dat toch hard aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden