Recensie Theater

Bewonderenswaardig dat Mounir Samuel in het diepe springt met zijn eerste theatersolo, maar betere regie had niet misstaan ★★☆☆☆

Samuel is veruit op zijn best als zichzelf. Niet acterend of met enige moeite een gekunstelde tekst oplepelend.

Mounir Samuel in En toen schiep God Mounir. Beeld Jean van Lingen

En toen schiep God Mounir  ★★☆☆☆

Van en door Mounir Samuel. Regie Hesdy Lonwijk. 28/3, Podium Mozaïek, Amsterdam. Tournee.

De strakke, harige buik van Mounir Samuel is niet uitermate geschikt om te buikdansen, maar hij doet het toch. En waarom ook niet? Hij kan het goed en zijn geënthousiasmeerde publiek staat prompt op uit de stoelen. Het is een van de leukste scènes uit Mounir Samuels eerste theatersolo met de weinig bescheiden titel En toen schiep God Mounir.

Mounir Samuel in En toen schiep God Mounir. Beeld Jean van Lingen

U kent de Egyptisch-Nederlandse Samuel misschien uit mediaoptredens, waarin hij als Midden-Oostendeskundige verslag deed van onder meer de revolutie in Egypte. Recenter zijn in diezelfde media persoonlijkere onderwerpen breed uitgemeten, zoals zijn zoektocht naar het ware geloof en zijn transitie van vrouw (Monique) naar man. Samuel schreef al meerdere autobiografische boeken, en nu is er dus de theatersolo, waarin hij uit de doeken doet hoe het is om Mounir te zijn en te worden. De vrijheid die Samuel in de buikdansscène toont, is zwaar bevochten.

Het theater lijkt een logische stap voor iemand die gedijt bij een leven in de spotlights, maar een goede schrijver en journalist verandert niet van de ene op de andere dag in een adequaat acteur, zo blijkt. Bewonderenswaardig is de manier waarop Samuel zichzelf heeft gedwongen in het diepe te springen. Maar een betere spelregie had hier niet misstaan. Of anders had het al geholpen de ruim anderhalf uur durende monoloog rigoureus in te korten. Nu zorgen onbeholpen spel (rare gebaren, te snel praten of mompelen en tientallen versprekingen) al te vaak voor oponthoud.

Mounir Samuel in En toen schiep God Mounir. Beeld Jean van Lingen

Het helpt ook niet dat de tekst die hij uitspreekt soms hoogdravend lange zinnen bevat, die bijna omkukelen van de artistiek ambities. Zijn diverse theologische terzijdes over het scheppingsverhaal zijn bovendien warrig. Dat alles doet helaas nogal af aan het wel degelijk bijzondere levensverhaal dat hij te vertellen heeft. Hij wil er terecht actuele zaken mee aankaarten. Zoals de religieuze repressie van andersdenkenden en het structurele pesten op school, en later op sociale media, waar Samuel onder gebukt gaat.

Nee, Samuel is veruit op zijn best als zichzelf. Niet acterend of met enige moeite een gekunstelde tekst oplepelend, maar gewoon buikdansend, improviserend of in gesprek met zijn publiek tijdens een van de leuke, spannende interacties. Dat zijn de momenten die de voorstelling optillen en waarvan je hoopt dat er komende tournee meer komen.

Mounir Samuel in En toen schiep God Mounir. Beeld Jean van Lingen
Mounir Samuel in En toen schiep God Mounir. Beeld Jean van Lingen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden