Beurs zonder poeha voor de fijnproevers

 

Beeld Ula Mirowska

De verwachtingen zijn elk jaar weer hoog gespannen voor Art Rotterdam. Zeker nu Le Monde het dit jaar heeft uitgeroepen tot een van de beste kunstbeurzen van het moment. The Huffington Post tipte Art Rotterdam als een van de vijf beste 'winterbeurzen'. Komt bij dat in Nederland de concurrentie ver is achtergelaten. Art Amsterdam is commercieel gegaan. Tefaf is voor meer belegen publiek. Die status geeft verplichtingen.

Maar je kunt niet anders zeggen: de beurs in de Rotterdamse Van Nelle Fabriek (voor de tweede keer) maakt de verwachtingen waar. Rijp en groen, kleinschalig en te overzien - je kunt nog ouderwets speuren naar waar de kwaliteit verstopt is, in een omgeving die niet blasé maakt van de bekende namen en hoge prijzen. De een gaat naar huis met een chocoladebeeldje (Afrikaanse kop in cacao) van Renzo Martens, voor een kleine 40 euro, de ander met een zwart-wit geblokte vloermat van Koen Taselaar.

Het maakt de beurs tot wat-ie wil zijn: voor wie zich wil ergeren of laten verrassen; voor wie ruim bij kas zit of weinig te besteden heeft maar wel gezegend is met een scherpe, vooruitziende blik. En voor wie wil zoeken naar kunst die in ontwikkeling is en zich nog moet bewijzen. Slechts zelden hoef je je tenen bijeen te knijpen om de opgesmukte wansmaak voor parvenu's of over-de-top-blikvangers van de heren Hirst, Koons of Murakami.

Tussen straathandel en miljonairsfair

Zeker, soms is er werk van weinig volgroeid niveau, zoals op Prospects & Concepts, de beursafdeling voor jong talent dat door het Mondriaan Fonds is ondersteund. Haar nu haast museale inrichting brengt hun voortijdige lancering meedogenloos aan het licht. Niet elke traag verlopende video bij de afdeling Projections is de moeite van het lange zitten waard. En waarom moet je al die mini-speelfilms met onduidelijke plots zien?

Nou, daarom! Een goede beurs wil meer zijn dan straathandel op de Albert Cuyp of een uur poshy shoppen 'bij ons' in de PC. Menig Art-dit of Art-dat (stad invullen) is uitgegroeid tot miljonairsfair. Met kwaliteit, wellicht, maar voorspelbaar als de zoveelste expositie van Roy Lichtenstein.

Het feit alleen al dat Art Rotterdam, een commerciële instelling, gesubsidieerde kunst toont die de voorhoede is van een nieuwe generatie, kan rekenen op mijn sympathie. Net als de donkere zaal waar je makkelijk een paar uur naar een gevarieerd aanbod kunstfilms kunt kijken. Waarschijnlijk vinden ze geen van alle een particuliere of museale afnemer, maar ze geven wel een beeld van waar de galeries ook hun investeringen in doen.

Bianca Sistermans, Vlokkenlust. Uit serie Alledaagse ergernissen. Wie ergert zich niet aan die grote bergen vlokken die je kind op de boterham gooit? Prijs 250 euro.Beeld Marijn Scheeres
Jake &Dinos Chapman, Don't Look Now. Miniatuurversie van hun Hell-serie, met nazifiguurtjes en clowns. Morbide humor waarmee de Chapman-broertjes beroemd zijn geworden en hun beelden duur. Vraagprijs 51.000 euro.Beeld Marijn Scheeres
Navid Nuur, Untitled (An Aquadelic Ringtone). Hallucinerend glanzende zeefdruk, oplage 27, met spuug, glitters en drie punaises als kokosnoten. Prijs 1.200 euro.Beeld Marijn Scheeres
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden