Reportage

Beurs van het kijken

Je zou haast vergeten dat Paris Photo een beurs is. Ook dit jaar zijn de stands ingericht met kleine tentoonstellingen, laten musea er hun collecties zien en willen bezoekers vooral zo veel mogelijk mooie foto's bezichtigen.

Merel Bem
Overzichtsbeeld van Paris Photo in het Grand Palais in Parijs. Beeld EPA
Overzichtsbeeld van Paris Photo in het Grand Palais in Parijs.Beeld EPA

'Maar het ís natuurlijk ook een beurs.' Als er één zinnetje is dat onder het glazen dak van het Grand Palais in Parijs vaak wordt uitgesproken, is het dat zinnetje wel.

Dat komt: soms vergeet je gewoon dat Paris Photo, de beroemde fotografiebeurs die dit jaar alweer zijn 18de editie viert, niet alleen een plek is om de nieuwste series en boeken van bepaalde fotografen te zien of eens oog in oog te staan met een vintage Man Ray. Maar de beurs ook - volgens sommigen: juist - een plek is waar keihard zaken wordt gedaan. Dat is de wereld van de mannen in strakke pakken en van de geheimzinnige rode plakstippen, waarvan je nooit zeker weet of ze betekenen dat die prijzige foto's van kanonnen als Henri Cartier-Bresson of Richard Avedon echt verkocht zijn, of dat de galeriehouder bezoekers wil doen geloven dat de zaken hartstikke goed gaan.

Voor Jan Mayen (2014) reisde Cristina de Middel naar Schotland om 'verslag' te doen van een mislukte wetenschappelijke expeditie uit 1911. Beeld
Voor Jan Mayen (2014) reisde Cristina de Middel naar Schotland om 'verslag' te doen van een mislukte wetenschappelijke expeditie uit 1911.Beeld

Oudere, bovengemiddelde kopen

Waarom je die commerciële kant zo makkelijk over het hoofd ziet? Omdat Paris Photo er de laatste jaren alles aan heeft gedaan de museale kant van de beurs te benadrukken. Elk jaar worden musea uitgenodigd in afzonderlijke opstellingen hun laatste fotografieaankopen en collecties te tonen (deze keer zijn dat het Museum of Modern Art in New York en The Alkazi Collection in New Delhi). Galeries worden aangemoedigd om hun stands in te richten met kleine thematentoonstellingen. Dat is dit jaar niet anders.

Soms gaat het wat ver. Zo kun je je in de volgestouwde stand van galerie Asymetria uit Warschau totaal verliezen in het neorealisme in de Poolse fotografie van de jaren vijftig en zestig. En word je bij galerie Grafika la Estampa uitgenodigd je onder te dompelen in de 'elegantie van de stilte' in het werk van vijftien Mexicaanse fotografen. Dat zou leuk zijn, maar behalve dat dit met gemak een halve dag kan kosten, lijkt het niet erg verstandig wanneer galeriehouders zich gedragen als museumconservatoren. Paris Photo ís immers een beurs, en hier zijn geen rode stippen te zien.

Tegelijkertijd zal het grootste gedeelte van de bezoekers die stippen een zorg zijn. Anders dan de Nederlandse fotografiebeurs Unseen, die is gericht op een veel jonger publiek met minder geld en die dat publiek graag met tips bijstaat bij het kopen van een eerste foto, is Paris Photo gericht op de oudere, bovengemiddelde koper. Daarvan zijn er beduidend minder dan van de mensen die tijdens de drie openingsdagen in groten getale het glazen paleis binnenstromen en gewoon zo veel mogelijk moois willen zien. Het liefst in een mooie opstelling.

undefined

Bottom of the lake (2013), Christian Patterson. Het werk wordt getoond door Robert MoratGalerie, een nieuwkomer op de beurs. Beeld
Bottom of the lake (2013), Christian Patterson. Het werk wordt getoond door Robert MoratGalerie, een nieuwkomer op de beurs.Beeld

Onvergetelijke herinneringen

Nou, dat kan dus. Zij moeten het dit jaar vooral hebben van de galeriestands die investeerden in solotentoonstellingen. Nieuwkomer Black Ship uit New York bijvoorbeeld, waar drie recente projecten van de Spaanse fotograaf Cristina de Middel hangen. Voor Jan Mayen (2014) reisde ze naar Schotland om daar onder meer met oud archiefmateriaal en nagespeelde en gefotografeerde scènes 'verslag' te doen van een mislukte wetenschappelijke expeditie uit 1911.

Of galerie Kalfayan uit Athene, eveneens nieuw op de beurs. Daar wordt werk getoond van Hrair Sarkissian, een Syrische fotograaf met Armeense wortels, ooit opgeleid aan de Rietveld Academie in Amsterdam. Zijn grote, verstilde foto's van onder meer bibliotheken in Istanbul komen voort uit zijn complexe familiegeschiedenis, die verhaalt van genocide, vluchtroutes en het opbouwen van een nieuw bestaan op een plek die zo anders is dan thuis.

Paris Photo is en blijft een beurs. Maar wel een die behalve in dure producten ook keihard handelt in onvergetelijke herinneringen en eerste kennismakingen. En die kun je gewoon gratis meenemen.

Paris Photo. T/m 16/11 in Grand Palais, Parijs.

null Beeld -
Beeld -

Nederlandse kanshebbers

Ook fotoboeken ontbreken niet op Paris Photo. Zoals elk jaar wees een internationale jury genomineerden aan voor de Aperture Foundation Photobook Awards. Enkele Nederlanders behoren tot de kanshebbers. ED IT van Ola Lanko, Brigiet van den Berg, Nikki Brörmann, Simone Engelen en Sterre Sprengers, en Sequester van Awoiska van der Molen maken kans op de prijs voor het beste eerste fotoboek. The Arrangement van Ruth van Beek en Disco Night Sept. 11 van Peter van Agtmael werden genomineerd voor fotoboek van het jaar. De winnaars worden vandaag bekendgemaakt.

Istory (2011) van de Syrische fotograaf Hrair Sarkissian. Beeld Hrair Sarkissian
Istory (2011) van de Syrische fotograaf Hrair Sarkissian.Beeld Hrair Sarkissian
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden