Beter (en korter) dan het boek

MILLENNIUM: MANNEN DIE VROUWEN HATEN..

* * * *

Regie Niels Arden Oplev.Met Noomi Rapace, Michael Nykvist. In 30 zalen.

Uitgerangeerde reporters zitten in films nooit lang stil. Met een gevangenisstraf om een smadelijk artikel vers op zak, krijgt onderzoeksjournalist Mikael Blomkvist een bizarre klus aangeboden: of hij voor grootindustrieel Henrik Vanger wil uitzoeken wie jaren geleden zijn nicht heeft vermoord. De onopgeloste zaak is voor Vanger een obsessie geworden, die Blomkvist met een rijkelijke beloning van hem mag overnemen. Dat doet hij zonder al te veel reflectie; de pagina’s aan bedenktijd die Blomkvist in de Millennium-thrillers van Stieg Larsson kreeg, heeft hij in de film niet.

Aan de bewerking van Larssons uitzonderlijk gecompliceerde Millennium-trilogie hadden de scenaristen ongetwijfeld een flinke kluif: hoe breng je 1.700 bladzijden vol gespioneer en samenzweringen tussen nazi’s, vrouwenhandelaren, geheimagenten en pedofielen terug tot drie speelfilms van enigszins normale lengte? De eerste film schaaft drastisch in de soms nogal nodeloze uitweidingen over zelfs de kleinste bijrollen, de omwegen die de plot maakt om tot een punt te komen, en de weinig overtuigende seksscènes. Dat maakt de gecondenseerde vorm in veel opzichten een zegen.

Het geeft de in koude winterkleuren badende film ook veel vaart, ondanks de nog altijd aanzienlijke speellengte van 150 minuten, en des te meer zeggingskracht: de nare scènes waar boek en film hun ondertitel aan te danken hebben, komen veel dichter bij elkaar te liggen. De door regisseur Oplev tot in het ondraaglijke opgevoerde verkrachtingsscène is nog niet goed en wel in je bewustzijn weggezonken, of de volgende psychopaat dient zich alweer aan. Dan krijg je inderdaad het gevoel dat de wereld vol mannen zit die vrouwen haten.

Grootste voordeel van de film boven het boek is wel dat Blomkvist nu lekker snel kennismaakt met zijn excentrieke speurdersmaatje, de contactvijandige, maar briljante computerhacker Lisbeth Salander. Deze met piercings, oogschaduw en schmink getooide meisjesvrouw is precies de heldin die de film nodig heeft: kwetsbaar, gehavend én onoverwinnelijk. Een tegenstrijdig karakter dat actrice Noomi Rapace zó perfect verbeeldt, dat je je na de film onmogelijk nog een andere Salander kunt voorstellen. Een vertolking die op zich al genoeg vuurwerk belooft voor de volgende twee delen, die volgend jaar ook in Nederland te zien zullen zijn.

Michael Nykvist is eveneens sterk als journalist Blomkvist, maar steekt met zijn degelijke hoofd en saaie kleren wat bleekjes af tegen zijn even bitse als vurige kompane. Dat moet misschien ook wel, in een film die de traditionele rolverdeling van de stoere man en zijn tere liefje maar al te graag op de schop gooit: eindelijk is het eens de held die in de finale hulpeloos boven de afgrond bungelt, en de heldin die kordaat naar de wapens grijpt – een zware golfstick in dit geval.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden