Best keurig voor combi van seks, Oostblok-vrouwen en gehandicapten (***)

Troefkaart van Adios Amigos is het acteerwerk: zowel geestelijk als lichamelijk een monsterklus. Voor een komedie die seks, Oostblokvrouwen en gehandicapten combineert, blijft het best keurig allemaal.

null Beeld Kosteloos
Beeld Kosteloos

Lars weet het nog wel. In Salou zijn de meisjes jong, heet en gewillig. Ze drinken er zo veel dat het ze niet meer interesseert met wie ze seks hebben. En dat komt goed uit, want nu hij door een ziekte in een rolstoel zit, maakt hij in Nederland geen schijn van kans. En zijn vrienden, de tot zijn kin verlamde Philip en de zo goed als blinde Joost evenmin.

In de tragikomedie Adios Amigos gaan drie vrienden in het gezelschap van een onwaarschijnlijke verzorgster op seksvakantie. Het is een remake van het Vlaamse Hasta la vista (2011). In die film werd geprobeerd een taboeonderwerp - seksuele gevoelens van gehandicapten - bij een groot publiek onder de aandacht te brengen. Hier kwam die film niet verder dan een tiental kleine zalen en een paar duizend bezoekers. Deze Nederlandse versie voor de grote bioscoopketens is dus een sympathiek idee.

Troefkaart van Adios Amigos is het acteerwerk. Voor Yannick van de Velde, Martijn Lakemeier en Bas Hoeflaak is het zowel geestelijk als lichamelijk een monsterklus. Zeker Van de Velde imponeert als bijna geheel verlamd stuk chagrijn, dat zo nu en dan echt onuitstaanbaar is.

De acteurs zorgen ervoor dat hun gehandicapte personages nooit meelijwekkende types worden. Daardoor zijn hun frustraties en woede-uitbarstingen des te meer invoelbaar. Hun nogal lompe Kroatische begeleidster wordt door het spel van Margôt Ros een bijzondere vrouw met een rommelend gevoelsleven.

Adios Amigos
Tragikomedie
Regie: Albert Jan van Rees
Met: Yannick van de Velde, Martijn Lakemeier, Bas Hoeflaak, Margôt Ros.
92 min., in 70 zalen.

De gelaagdheid in Adios Amigos is te danken aan twee personen. Scenariste Anne Barnhorn (Aanmodderfakker) heeft het scenario vaardig herschreven. Regisseur Albert Jan van Rees (Toren C) weet precies wat het verschil is tussen een leuke grap en een grap ten koste van. Hij heeft bovendien oog voor de tragiek achter de humor. High fiven met een bijna-blinde - veel vileiner wordt de humor niet.

Voor een komedie die seks, Oostblok-vrouwen en gehandicapten combineert, blijft het best keurig allemaal. Echt verrassende wendingen zijn er niet: uiteindelijk gaat het natuurlijk niet over neuken, maar over vriendschap en opgroeien. Toch is het onmogelijk om teleurgesteld te zijn over de wat brave kanten van Adios Amigos. Juist daardoor blijft de film van begin tot einde innemend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden