Reportage Best Kept Secret Festival

Best Kept Secret bewijst: het sterkste indie-geluid komt anno 2019 van vrouwen

Beeld Ben Houdijk

Verder: Kraftwerk overdondert, met of zonder 3D-brilletje. 

Zaterdagavond rijden na zonsondergang vreemde wagentjes over Safaripark Beekse Bergen, dit weekend voor het zevende jaar omgebouwd tot het festival terrein van Best Kept Secret. De karretjes blijken beladen met kartonnen brilletjes die nodig zijn om de twintigduizend bezoekers optimaal het concert van Kraftwerk te laten ondergaan, dat aanstonds gaat beginnen.

De Duitse pioniers van de elektronische muziek zijn op de tweede dag van het festival de afsluiters op het hoofdpodium, en het is een mooi gezicht. Duizenden mensen met zo’n onhandig stukje karton op hun neus.

Zo ziet Kraftwerk, waarvan Ralf Hüter (72) het enige originele bandlid is, het graag. Want alleen dan komt hun visuele presentatie tot haar recht. En het is ook even echt spectaculair. De vliegende schotels in Spacelab lijken echt van het podium het veld over te vliegen. Maar na een kwartiertje is de hinder van dat prikkende karton groter dan het plezier van de 3D-beelden.

Publiek

Het beste aan Best Kept Secret is ieder jaar weer het publiek. Veel bands en artiesten spelen hier voor het eerst maar iedereen lijkt overal voor open te staan en toont volop geduld als iets niet meteen goed werkt.

Zo was er zaterdag het optreden van Lucy Dacus. De zangeres was met twee uur vertraging aangekomen en kwam te laat. De tent was vol en bleef vol, terwijl er elders toch genoeg te doen was. Met geleende gitaar kwam ze tien minuten te laat het podium op, haar bandleden moesten nog komen. Onder luid applaus probeerde Lucy Dacus wat nieuwe liedjes in haar eentje uit, totdat onder nog luider applaus de hereniging met haar band plaatsvond.

Toen ging het eigenlijk mis. Gitaar en drums overstemden de zang, het klonk nergens naar. Je zag iedereen denken: ga alsjeblieft alleen door. Vergeefs. Maar iedereen bleef, en klapte hard. Gewoon, uit beleefdheid en medeleven met de zangeres die er alles aan deed er het beste van te maken.

Het is de muziek die bijna overdondert hier. Verrassend, want Kraftwerk, dat met Autobahn, The Model (helaas in het Engels en niet in het Duits gezongen), Tour de France en Trans Europe Express een prima selectie uit hun catalogus brengt, heeft dit al zo vaak gedaan. Op unieke locaties als het Evoluon in Eindhoven of ‘gewoon’ in Paradiso. Maar nooit eerder stond de band buiten op een groot festival.

En wat voelde het heerlijk. Een koel avondbriesje, het geluid grootser en ruimtelijker dan ooit en de elektronische baslijnen zo hard dat je middenrif het zwaar te verduren krijgt en de brilletjes van de neuzen trillen.

Het Duitse viertal krijgt voor elkaar wat tot dan toe nog geen act gelukt is: het hele veld voor het hoofdpodium in vervoering brengen. En hé, zien we daar op dat scherm tijdens Tour de France Michael Boogerd met een bezweet hoofd een berg opklimmen?

De jaren 90 zijn terug

Opvallendst aan de programmering is het grote aantal namen dat in de jaren negentig naam maakte. Primal Scream, Spiritualized, Guided By Voices, Stereolab, Stephen Malkmus (voorman van Pavement) en Liz Phair: als Best Kept Secret in 1997 had bestaan, dan hadden zij toen al op het affiche gestaan. Het mooie was dat je invloeden van deze bands in veel nieuwe bands dit jaar terug kan horen. Hooguit kun je vaststellen dat de rammelbandjes zoals veel indie-gitaarbands indertijd werden omschreven niet meer rammelen. The Beths, Fat White Family en Cate Le Bon speelden daarvoor veel te strak. En dat is prima.

Kraftwerk in een zaal was leuk, hier in de open lucht voor zoveel mensen is het fenomenaal. Dat Hüter niet meer zo goed bij stem is en de melodielijn van The Model een wel heel rare kronkel krijgt, is vooral aandoenlijk. The Man Machine bestaat gewoon uit mensen, die slijtage gaan vertonen.

Kraftwerk is dit jaar niet de enige legendarisch geworden popgroep op het affiche. Hoewel Best Kept Secret zich vooral richt op nieuwere, dan wel vernieuwende indie-artiesten, weet de organisatie als geen ander wie voor zowel de nieuwere lichting artiesten als hun fans grote inspiratiebronnen zijn.

En dus loopt vrijdag de grote tent vol voor Stereolab. De Britse band maakte in de jaren negentig naam met een wonderlijke mengvorm van exotica en indie-gitaren. Ze waren tien jaar uit elkaar, maar verzilveren nu hun steeds groter geworden status als indie-vernieuwers.

En wat is Mac de Marco trots dat hij op hetzelfde (hoofd)podium mag staan als het Amerikaanse Guided by Voices van de 61-jarige Robert Pollard, dat hier al een jaar of achttien niet te zien was. Pollard heeft nooit een groot publiek getrokken, en het veld oogt ook nu leeg. Maar de paar honderd fans vooraan, die luid ‘GBV, GBV’ scanderen, hebben de tijd van hun leven tijdens een stuk of twintig pittig rockende liedjes, even kort als briljant.

Fat White Family Beeld Ben Houdijk

De vrouwen domineren

Sommige festivals slaan zichzelf op de borst dat ze zoveel vrouwen programmeren. Best Kept Secret niet, daar weten ze dat de beste, meest vernieuwende (indie) pop van dit moment gewoon door vrouwen gemaakt wordt. De sterkste platen komen van bijvoorbeeld Lizzo, Aldous Harding, Big Thief, Christine & The Queens, en Kate Tempest. En wie zondagmiddag in een bloedhete tent Big Thiefs Adrienne Lenker het folkliedje Cattails hoort zingen, weet dat het hier geen hype betreft. Zoals eigenlijk alle acts op Best Kept Secret stond er niemand om een andere reden geprogrammeerd dan omdat ze echt iets bijzonders maken. Dat zijn anno 2019 meer vrouwen dan mannen. 

De rest haalt zijn schouders op en wandelt naar een furieuze hiphop-punk set van Death Grips of stelt vast dat de hedendaagse indie-pop minstens zo leuk is als in de jaren negentig.

Dat klopt. En op Best Kept Secret is het beste daarvan drie dagen lang te zien. Helaas soms nog tegelijk ook, zoals de Nieuw-Zeelandse Beths (dromerige dames-gitaarpop, mooie koortjes) die aan de andere kant van het terrein spelen als de heerlijke sixties-orgels van The Nude Party elders de tentdoeken doen wapperen. Ook veel indruk maken Sports Team (levendige post-Blur Britpop), de breekbare liedjes van Cate Le Bon en Aldous Harding, de sinistere doemrock van Fat White Family en Bon Iver, vrijdag de afsluiter op het hoofdpodium. Mooi verlicht, krijgt zijn op plaat steeds abstracter geworden liedkunst ineens veel meer diepte en kleur. Een podiumtijger zal Justin Vernon (hij ís Bon Iver) nooit worden. Maar ook met koptelefoon op, diep verscholen achter toetsenborden, weet hij te ontroeren. Net als Kraftwerk heeft ook Bon Iver profijt van een grote show in de open lucht.

Warm

Iedere dag werd het wat warmer op Best Kept Secret. De artiesten op het hoofdpodium hadden het toch al zo moeilijk, omdat de ruimte voor hen nu eenmaal te groot is voor de gemiddelde indie-band. Eigenlijk wist alleen Kraftwerk het veld van voor tot achter te bedwingen. Zondag, met de brandende zon erbij, moesten Indian Askin en Liz Phair helemaal een tandje bijschakelen. En de festivalgangers kregen spijt dat ze hun ooit verkregen roze Pinkpophoedjes thuis hadden gelaten. Bezoekers aan Landgraaf volgende week zijn gewaarschuwd. Het is zomer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden