Recensie Boeken

Bertram Koeleman vindt in Het wikkelhart precies de juiste toon: een beetje droog, met onderkoelde humor (vier sterren)

Het wikkelhart

Bertram Koeleman; Atlas Contact; 253 pagina’s; € 19,99.

Twee vrienden gaan samen naar een jongerencamping in Frankrijk. De sociale Nick vermaakt zich op een feest. De verlegen Dom zit in de tent te schrijven. ‘He is a writer’, verklaart Nick aan de feestgangers. ‘One day he will be famous.’

Twintig jaar later blijkt dat Níck een bestsellerauteur geworden is, terwijl de voormalige literaire belofte Dom in een boekwinkel werkt. Hij is al jaren tevergeefs bezig het enige wat hij écht wil vertellen goed op papier te krijgen. Het gaat om de beschrijving van een unheimisch, sprookjesachtig optreden dat hij en Nick tijdens die ene vakantie hebben bijgewoond, en dat op beide jongens een diepe indruk heeft gemaakt.

Dan krijgt Dom een uitnodiging voor de boekpresentatie van Nicks nieuwste roman, Het wikkelhart, waarin Nick aan de haal gaat met nou net díé gebeurtenis. Doms jaloezie bereikt een hoogtepunt, maar hij krijgt van schrijver Bertram Koeleman (1979) alsnog de kans zijn verhaal te doen, en wel in de roman die de lezer in handen houdt: Het wikkelhart.

Typisch Koeleman, dat geintje met die boektitels. De schrijver speelt graag met de grens tussen fictie en werkelijkheid en rekt de verbeelding van zijn personages het liefst zover mogelijk op. Na de boekpresentatie belandt Dom in een reeks absurdistische gebeurtenissen waarin onder andere een tropenarts/zwerver, een aan-en-uit-schakelaar voor de maan en de buitenissige preek van een godsdienstwaanzinnig meisje een rol spelen. Dom heeft het paranoïde idee dat Nick een ‘metafictieve romancyclus’ over hem schrijft en daarom alle vreemde voorvallen in scène heeft gezet: ‘kon hij de hele ratsmodee nog als waargebeurd slijten ook. Geniaal!’

Koeleman heeft precies de juiste toon gevonden om het allemaal te beschrijven: een beetje droog, met onderkoelde humor. Totaal bizarre dingen lijken dan ineens volstrekt normaal. Staat zijn psychotische held net even in een Parijse steeg een zwerver te scalperen, belt zijn moeder:

‘‘Met Dom.’

‘Met je moeder.’ Ik gebaarde naar de zwerver en knikte geruststellend: kom zo bij je.’

Vermakelijke lezersbegoocheling. We staan er beduusd naar te kijken: hoe dééd ’ie dat nou?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.