Bert van der Veer: 'Vrouwen kunnen in no time tot een soort kern doordringen'

Met zijn biografie van Patricia Paay heeft televisiemaker Bert van der Veer eindelijk een bestseller. Tijd om met hem stil te staan bij zijn wonderlijke schrijverscarrière, die ergens inhangt tussen plat en intellectueel, tussen goed verkopend en totaal genegeerd.

Schrijver, regisseur en tv-criticus Bert van der Veer in april 2012. Beeld anp

Bert van der Veer (62) heeft twee goede redenen om niet al te lang stil te staan bij de verkoopcijfers van de 22 boeken die hij bij elkaar tikte. Een: hij schrijft toch werkelijk voor zijn eigen lol, en niet voor die van anderen, zo stelt de auteur monter. En twee, nou ja: die glanzende verkoopcijfers waren er tot voor kort dus ook niet echt.

Romans als De Meisjeskijker en zijn Is dit alles?-trilogie, over uiteenlopende erupties van (single-)herenleed, bereikten het grote publiek niet heus, net zo min als zijn thrillers. Eenzelfde lot waren zijn non-fictiebundels Zo NIET erotisch (met op het omslag een portret van de auteur in openvallend overhemd en een glas melk in de hand) en Bad-Ass-Days (over zijn gevecht tegen de aambeien) beschoren. De historische werken van zijn hand over 's lands televisiebedrijf en zijn persoonlijke reilen en zeilen daarbinnen konden op een iets bredere ontvangst rekenen.

Dat er van Alles voor de kijkcijfers, 60 jaar televisie in Nederland, Is er nog iets leuks vanavond? en Mr. TV minder exemplaren over de toonbank gingen dan hij voor wenselijk hield, begrijpt Van der Veer nog steeds niet helemaal. Maar dat de gemiddelde lezer(es) niet zit te wachten op de ontboezemingen van alleenstaande, middelbare en tobbende kerels - hoe hilarisch ook - snapt hij best wel.

Sex and the City
Van der Veer: 'Thema's als liefde en relaties zijn het domein van vrouwen. Je mag als man niet op dat terrein komen. Daarom was Sex and the City ook zo'n ontzettend goeie serie. De vrouwen hadden het leuk zolang ze maar bij elkaar zaten. Je zag nooit eens een vriend aanschuiven, ja een handtasje in de vorm van een homo, maar dan had je het ook wel gehad. Mannen mogen en kunnen daar niet bij.

'Dat chaplit-genre zoals het in Engeland heet, laat ik voortaan ook maar liggen. Jammer toch. Ik heb die boeken met veel plezier geschreven, en vrouwen hadden er veel over mannenlevens uit kunnen leren. Helaas, het onderwerp interesseert de meisjes dus totaal niet. Ze willen alleen maar over zichzelf lezen. En mannen lezen al helemaal niet. Niemand, maar dan ook nie-mand van de mannen in mijn kennissenkring heeft me ooit over die boeken aangesproken, haha.'

Enfin, met het recent door hem opgetekende en uitgegeven levensverhaal van Patricia Paay heeft Bert van der Veer ditmaal wel een bestseller in de maak. De onthullingen die de zangeres in La Paay doet over de mannen met wie ze zoal heeft geslapen (David Bowie, Waylon, John de Mol) en het invoelbare verdriet waarmee ze over haar breuk met Adam Curry vertelt, spreken menig vrouwenhart aan. Inmiddels zijn er meer dan 20 duizend stuks van de rijkelijk en met veel Playboy-bloot geïllustreerde hagiografie verkocht.

Jazeker, het kostte Van der Veer aanvankelijk nog enige moeite om Paay, die hij nog uit zijn jaren als regisseur van AVRO's TopPop kende, tot het verklappen van al haar bedgeheimen te verleiden. Zijzelf had haar eigen boek immers liever geheel gewijd aan fitness, beauty en plastische chirurgie. Maar Van der Veer bleek showbizzkenner en ook vrouwenman genoeg om de wáre 'Patries' over het voetlicht te trekken.

Goed luisteren
'Ik kan me wel inleven in vrouwenkwesties en relationele toestanden, ja. Ik denk tenminste dat ik dat kan. Ik kan goed luisteren bijvoorbeeld, dat is een eigenschap die ik als talkshowregisseur ook móet hebben. En ik heb als man een paar lesjes uit mijn hoofd geleerd als het om vrouwen gaat. Dat je niet te snel je mening moet geven als je met ze praat. Dat je niet te snel naar een oplossing moet zoeken voor de problemen die ze aandragen. Kortom, de trucjes die je nodig hebt in het dagelijkse verkeer tussen Venus en Mars.

'Zo'n Ventoux van Bert Wagendorp - een prachtig, práchtig boek, nu al de roman van het jaar wat mij betreft, maar ik herken er dus helemaal niets in. Ik ken geen mannenvriendschappen, nee, met uitzondering van dat ene homokoppel dat ik al 25 jaar ken. Ik vind mannen in hun conversatie doorgaans niet zo interessant, een gegeven dat trouwens Wagendorp ook goed aantoont.

Oppervlakte
'Vrouwen kunnen in no time tot een soort kern doordringen en emotievol en onthullend worden. Mijn ervaring met mannen is dat gesprekken toch wel heel erg aan de oppervlakte blijven hangen. Over serieuze zaken hebben ze niet zo veel gedachten, of ze hebben geen zin om erover te praten. Pas als je begint over je gsm, over voetbal, over de nieuwe BMW of andere penisextensies heb je hun aandacht. Het ergert me geen seconde hoor, maar ik doe er gewoon niet aan mee. Het verveelt me.'

Vandaag in de Volkskrant: 'Het blijkt toch niet waar dat je vanaf zekere leeftijd onveranderlijk bent.'

 
Thema's als liefde en relaties zijn het domein van vrouwen. Je mag als man niet op dat terrein komen. Daarom was Sex and the City ook zo'n ontzettend goeie serie.
Patricia Paay met haar dochter Christina Curry tijdens de overhandiging van het eerste exemplaar van haar biografie, La Paay. Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden