Beproefde stijl van Patti Smith intens vastgelegd

Patti Smith maakte midden jaren negentig haar comeback na een lange periode van stilte, waarin ze al bijna vergeten was....

De release valt in het jaar van haar 25-jarige jubileum: haar door John Cale geproduceerde debuut Horses verscheen in 1975. Muzikaal heeft ze zich sindsdien nauwelijks vernieuwd, en ook Gung Ho moet het hebben van Smiths beproefde stijvormen: bezwerende, gedragen zanglijnen en beeldende, poëtische teksten. Maar zangeres en band hebben het materiaal met een dwingende intensiteit vastgelegd. De gitaarpartijen van Lenny Kaye verweven zich met Smiths zang, waarmee ze een mooi dynamisch geheel vormen.

Een licht moment is de rockende, opvallend toegankelijke single Glitter In Your Eyes, met een gastrol van Television-gitarist Tom Verlaine. Maar het door Gil Norton geproduceerde album is veel donkerder van kleur dan dat nummer doet vermoeden. Rode draad is het thema van revolutie, vrijheidsstrijd en oorlog, dat zijn grimmige conclusie vindt in het titelnummer Gung Ho: 'the jungle in flames/and the orange sun/ none could be more beautiful/ than Vietnam'.

Laika: Good Looking Blues. Too Pure.

Het Britse Too Pure-label heeft in de afgelopen jaren al een flink aantal bijzondere acts gepresenteerd. PJ Harvey, Stereolab, Seefeel, Mouse On Mars - stuk voor stuk groepen en artiesten, die links van het midden opereren, en voor wie commercieel succes eerder een bijkomstigheid is dan een vooropgezet doel. Dat geldt zeker ook voor Laika, een gezelschap rond zangeres Margaret Murphy Fiedler, dat in het verleden ondermeer toerde in voorprogramma's van Tricky en Radiohead.

Good Looking Blues, het derde Laika-album, is een zwoele plaat met relaxte beats en ritmes, waarop Fiedler dromerige, half gefluisterde melodieën zingt. Het is moeilijk voor te stellen dat dit dezelfde band is waarvoor popjournalist Simon Reynolds ooit de term 'post rock' bedacht. Postrock staat inmiddels voor een heel andere (instrumentale, experimentele) stijl, terwijl Laika zich juist beweegt in de richting van de echte liedjes - zij het in een verfrissend alternatieve muzikale verpakking.

De sound van Good Looking Blues is sober en ruimtelijk: songs, die zich zelden aan de luisteraar opdringen, maar wel heel lang blijven hangen.

The Cure: Bloodflowers. Fiction.

The Cure? Bestaat die nog dan? De groep rond zanger-gitarist en componist Robert Smith lijkt al jarenlang op het punt te staan ermee op te houden, maar dat gebeurt steeds toch weer niet. Voor het geld hoeft Smith het al lang niet meer te doen - The Cure verkocht zo'n 27 miljoen albums. Waarom dan wel? Omdat hij nog altijd iets te melden heeft, moet je concluderen bij het beluisteren van Bloodflowers. Smith heeft het schrijven van mooie, pakkende pop liedjes niet verleerd. Sterker, ze klinken op dit album ook opvallend geïnspireerd. Zelfs al zit The Cure vast aan de eigen sound, en dan vooral Smiths kreunende manier van zingen. Het is een sound die in de vroege jaren tachtig verankerd ligt. Dat neemt niet weg dat er op de kwaliteit van Bloodflowers niets valt af te dingen. Mocht dit de zwanenzang zijn van The Cure, neemt de groep waardig afscheid.

Mira Calix: One On One. Warp.

Het Warp-label uit Sheffield heeft in de afgelopen tien jaar een respectabele naam opgebouwd als basis van Britse elektronische groepen Black Dog, A phex Twin en Autechre. Nieuwe ontdekkingen waren in de afgelopen jaren zeldzaam, maar met Mira Calix heeft Warp weer een uitmuntende naam in huis gehaald.

Het eenpersoonsproject van de Zuid-Afrikaanse Chantal Passamonte is alleen al bijzonder omdat het indruist tegen het hardnekkige idee dat abstracte elektronische soundscapes het muzikale territorium zijn van computer-nerds, dus mannen. Passamonte blijkt zich bijzonder goed thuis te voelen in deze omgeving, die ze speels verrijkt met nieuwe kleuren - zoals die van haar eigen stem, die regelmatig als uit een andere dimensie voorbij waait.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden