Review

Benjamin Verdonck brengt een ode aan een 'gewoon' moment in Liedje voor Gigi

Het is Benjamin Verdonck toevertrouwd een ode te brengen aan een 'gewoon' moment, dat hij daarmee weer bijzonder maakt. De toeschouwer wordt verwend met een verrassend spel van lijnen, kleuren en sferen.

Kunstenaar en performer Benjamin Verdonck vertelt 'm een beetje aarzelend en onhandig, half verscholen achter zijn fraaie bouwsel midden op de speelvloer. Een mop. Een mop over een pinguïn, een goeie grap. Hij weet nog dat ze ermee thuiskwam, zijn dochter.

En wat ze ook zei: 'Ik vind het niet zo interessant wat jij maakt.' Het zal je maar gezegd worden. Maar Verdonck blijft er laconiek onder. Zijn voorstelling Liedje voor Gigi is een ode aan de onbevangenheid, aan het ontdekken en de fantasie, en aan het geluk dat je kunt ontlenen aan een moment met een kind. Een ode aan een 'gewoon' moment eigenlijk. Dat Verdonck dan toch weer bijzonder maakt. Dat is hem toevertrouwd.

Liedje voor Gigi (****), theater.
Door Benjamin Verdonck/Toneelhuis.
3/1, Brakke Grond, Amsterdam.
Tournee t/m 4/4, o.m. in Toneelschuur Haarlem (15/2) en Rotterdamse Schouwburg (14/3).

Kijkdoos

Zo heeft hij weer een geweldig object gemaakt, een klein theater in een theater, een kijkdoos op hoge poten, met talloze panelen die hij zelf via touwtjes heen en weer beweegt. Door het een voor het ander te schuiven, een volgend weer weg te halen of opnieuw eentje toe te voegen en daar een mooi lichtplan op los te laten, wordt de toeschouwer verwend met een verrassend spel van lijnen, kleuren en sferen.

Liefhebbers van Verdoncks werk herinnert het mogelijk aan Notallwhowanderarelost, waarin hij ook een tafeltheater ten tonele bracht, of het panelenspel uit zijn performance met Abke Haring, Song#2, eveneens gemaakt onder de vleugels van het Antwerpse Toneelhuis.

Liedje voor Gigi, verrijkt met livemuziek van Bram Devens en Tomas De Smet, is op zijn eigen manier even verlokkelijk, grappig en ontroerend. Zachtjes mijmerend, neuriënd en peinzend waart de maker door de verschuivende kamertjes van zijn geheugenhuis en koestert hij de herinnering.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.