Review

Benedict Wells schrijft meeslepend, maar ook gekunsteld

Meeslepend en ontroerend, maar ook gekunsteld

Al op de eerste bladzijden van Het einde van de eenzaamheid van de Duitse schrijver Benedict Wells (33) wordt duidelijk dat de roman gaat over dood, dromen en herinneringen. De ouders van de 10-jarige Jules zijn bij een verkeersongeluk om het leven gekomen en nu moeten hij en zijn oudere zus en broer dit verlies op een internaat verwerken. Jules, de bange dromer, heeft het geluk bevriend te raken met Alva, die eveneens een smartelijk verlies heeft geleden.

Benedict Wells, Het einde van de eenzaamheid (***)
Uit het Duits vertaald door Gerda Baardman. Meulenhoff; 300 pagina's; euro 19,99.

De kleine Jules kreeg ooit van zijn vader het advies er toch vooral voor te zorgen een beste vriend te krijgen. Een echte vriend is belangrijker dan de liefde, want die kan voorbijgaan. Deze beste vriend wordt het meisje Alva. Tegen het einde van hun schooltijd worden ze verliefd op elkaar zonder dit te willen toegeven. Gekwetst en onbegrepen gaan ze uit elkaar.

Na meer dan tien jaar wordt het contact hersteld. Alva is getrouwd met een bejaarde schrijver, wiens roem is verbleekt en wiens verstand aan het verdwijnen is. Jules trekt bij hen in en gaat schrijven. Er ontstaat een driehoeksverhouding, die eindigt met de zelfmoord van de demente schrijver. Dat Jules hem daarbij het wapen in de hand drukt, behoort tot de kitscherige elementen in de roman.

Bestseller

Dat Wells de bestsellerlijsten haalt, is begrijpelijk. De roman is meeslepend en deels ontroerend. Het verhaal steekt goed in elkaar. Maar het heeft ook iets gekunstelds. Wie heeft een moeder die een 'mengeling is van Grace Kelly en Ingrid Bergman'. En hoe groot is de kans dat je trouwt met je favoriete auteur die lijkt op je favoriete componist? En hoe geloofwaardig is het dat Jules zich pas na 25 jaar herinnert dat hij bij het laatste gesprek met zijn vader boos wegliep met de woorden: 'Ik haat je.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden