Review

Belangrijke, maar wat brave film over Zwitserse rebellie

Film (komisch drama) - Die göttliche Ordnung

Die göttliche Ordnung schetst een heerlijk tijdsbeeld, maar is ook wat conventioneel en braaf voor een film over rebellie. Toch trapt scenarist en regisseur Petra Volpe niet in de grootste valkuilen van zo'n feministisch komisch drama.

Nora houdt een speech voor het vrouwenstemrecht.

Goed om nog eens bij stil te staan: in Zwitserland kregen vrouwen pas in 1971 stemrecht. 1971! Terwijl de Summer of Love-baby's voor het eerst naar school gingen en de anticonceptiepil op veel plekken gemeengoed werd, mochten de Zwitserse vrouwen pas voor het eerst in de geschiedenis naar de stembus.

'Bij ons was het alsof de tijd had stilgestaan', vertelt hoofdpersoon Nora in de openingsscène van Die göttliche Ordnung. De Zwitserse inzending voor de Oscars toont de aanloop naar die historische gebeurtenis vanuit háár oogpunt: een jonge huisvrouw uit een klein bergdorpje, gelukkig getrouwd, moeder van twee zoons, kabbelend leven. Totdat ze zich realiseert dat 'poetsen en sokken stoppen ook wel eens gaat vervelen', haar echtgenoot haar verbiedt te werken en ze daardoor revolutionair wordt tegen wil en dank.

Die göttliche Ordnung

Komisch drama
Regie: Petra Volpe
Met Marie Leuenberger, Maximilian Simonischek, Marta Zoffoli
96 min., in 13 zalen

Daarmee volgt het opgewekte Die göttliche Ordnung precies het motto van de vrouwenbeweging: het persoonlijke is politiek. De plot laat zich voorspellen. De zo bedeesde Nora laat een pony knippen, koopt een strakke spijkerbroek en krijgt hoe langer hoe meer volgelingen in het dorp. Heerlijk tijdsbeeld, met die kleding en decors, maar het is ook wat conventioneel en braaf voor een film over rebellie.

Toch trapt scenarist en regisseur Petra Volpe niet in de grootste valkuilen van zo'n feministisch komisch drama. Ze mag er dan de humor van inzien wanneer een paar bedeesde Zwitserse dorpsvrouwen onder begeleiding van Zweedse feministen voor het eerst naar hun vagina kijken, het belang ervan onderschat ze niet. En niet álle mannen zijn hier masculiene bruten die geen tegenspraak dulden: de man van Nora, bijvoorbeeld, doet ook maar gewoon zijn best en de echtgenoot van haar zus zit al net zo vast in opgelegde rollenpatronen als zijn echtgenote.

Het maakt van het publieksvriendelijke Die göttliche Ordnung een tamme vrouwengeschiedenisles voor de feministen van nu of een goedmoedige terugblik voor de vorige generatie.