Review

Beklemmende De Wand en energieke Spoken passen perfect in duister bos

Theater

Donkere bossen lenen zich perfect voor de bewerking van Ibsens Spoken en Marlen Haushofers De Wand. Bij De Wand waan je je dicht bij het einde der tijden. Bij Spoken overheerst de lol.

Beeld Julian Maiwald

Donkere bossen lenen zich perfect voor het uitspelen van doemscenario's, zoals een baldadige bewerking van het 19de-eeuwse Spoken (1881, Henrik Ibsen) en de verbeelding van een apocalyptische ramp, zoals in het beroemde boek De Wand (1963, Marlen Haushofer). Bij die laatste, een beklemmende voorstelling van Ulrike Quade Company, waan je je echt dicht bij het einde ter tijden. Bij het energiek gespeelde Crashtest Ibsen: Ik Zie Spoken van Moeremans&Sons/ Noord Nederlands Toneel (***) overheerst de lol van luidruchtig rondspoken.

Eerder haalden regisseur Moeremans en schrijver Joachim Robbrecht ook al twee Ibsens door de shredder, met snel schakelende acteurs die uit hun rollen stappen om personages te becommentariëren. Die metadrama-formule passen ze ook toe op Spoken, waarin wordt afgerekend met de burgerlijke moraal van schone schijn en godvrezende conventies. Personages verzetten zich vanaf de eerste minuut tegen het 19de-eeuwse determinisme en hun vastgelegde maatschappelijke posities. Grappig, maar ook gehaaid. Robbrecht strooit opzichtig met dramatische ironie en anachronismen zoals 'prijsvechtende stroomtreinen'. De kakafonie aan wijsheden wordt gelukkig wel met vaart en spot gebracht door perfect op elkaar ingespeelde acteurs.

Futopia
De ochtend na de spooknacht maakt Moermans&Sons het ouderwets goed met Futopia, een toneelstuk in repetitie-vorm waarin personages de reden van hun bestaan komen opeisen. Spel, lunch en liederen werken verbroederend: ad rem en bezield theater-over-theater en het wezen van de mens.

Wand
In het beklemmende De Wand (regie: Ulrike Quade) (****) geeft actrice Harriet Stroet knap gestalte aan een vrouw die plots wordt geconfronteerd met een wand tussen haar en een vernietigde wereld. Die afscheiding wordt met naaldbomen gesuggereerd en versterkt door een soundtrack van Strijbos & Van Rijswijk. Halfdode dieren duiken op als poppencreaties met surrealistische trekken. Een macaber visioen, magisch gespeeld op de grens van leven en dood. De terugtocht voert langs zwartgeblakerde stammen en poeltjes vol geborrel. Dan waan je jezelf akelig dicht bij die bizarre wand. Totdat het daglicht zijn bevrijdende werking doet.

Crashtest Ibsen: Ik Zie Spoken. Theater Van Sarah Moeremans&Sons/Noord Nederlands Toneel, 12/6, Terschelling. Tournee najaar. De Wand. Theater Van Ulrike Quade Company, 13/6, Terschelling. Tournee najaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.