Beethoven zoals je hem nog nooit gehoord hebt, maar helemaal overtuigend

Dat wordt nog wat met Prokofjev en de akoestiek van de Arnhemse Parkzaal. Maandag klonken Mozart en Beethoven in nieuwe concertzaal Musis.

De nieuwe parkzaal van theater Musis Sacrum in Arnhem Beeld Rob Voss

Een van de eerste dingen die de nieuwe concertzaal van het Arnhemse Musis Sacrum bij je oproept is het verlangen naar een stevig onweer. Achter het podium rijst een enorme glazen wand op, die uitzicht biedt op het in avondschemer gehulde park daarachter. Stel je het lichteffect eens voor dat een paar bliksems teweeg zouden kunnen brengen tijdens bijvoorbeeld het vierde deel (Gewitter und Sturm) van Beethovens Zesde symfonie. Voor geluidsoverlast of ingewaaide ramen hoeft niet te worden gevreesd: het glas is vijf centimeter dik. Wel kan het grote venster deels open, zodat er in de zomer ook buitenconcerten kunnen worden gegeven.

Pires & Khachatourian (klassiek)

Mozart en Beethoven, door het Orkest van de Achttiende Eeuw. 11/9, Musis, Arnhem.

De nieuwe Parkzaal, een creatie van architectenbureau Van Dongen-Koschuch, biedt plaats aan duizend man publiek en heeft een klassiek schoenendoosmodel, inclusief een vrij ondiep balkon en gaanderijen. De zaal, die al in mei voor het eerst is bespeeld, is vastgebouwd aan het oude Musis Sacrum, waar nog aan gewerkt wordt. Het hele complex wordt in januari feestelijk ingewijd.

De energie waarmee het Orkest van de Achttiende Eeuw zich maandag op Mozarts 'Haffner'-symfonie stortte riep de vraag op hoe luidruchtiger componisten als Prokofjev en Mahler zich zullen verhouden tot de niet benepen akoestiek, of wat er zal gebeuren bij een minder grote toeloop. De paukenpartij, altijd lastig, was wel heel manifest aanwezig, en de fortissimo's zou je je transparanter kunnen wensen. Maar zodra de muziek rustiger werd, kwamen de ruisende blazers en slanke strijkerslijnen die zo bepalend zijn voor het geluid van dit orkest prachtig tot hun recht.

Het komt niet vaak voor dat je twee Beethoven-pianoconcerten in één programma hoort en al helemaal niet met twee verschillende solisten. Voor het Derde pianoconcert nam Ashot Khachatourian plaats achter de Graf-pianoforte. In samenspraak met het dirigentloze orkest kwam de 33-jarige Armeen tot een innemende uitvoering, waarin ingetogenheid, rust en elegantie de boventoon voerden.

Khachatourian is een beschermeling van Maria João Pires, die het met het Vierde pianoconcert van hem overnam, en daarin mirakelen teweegbracht die duidelijk maakten wat het verschil is tussen een voortreffelijke pianist en een grootmeester. Beethoven zoals je hem nog nooit gehoord hebt, maar helemaal overtuigend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden