Recensie Pop

Beck en Pharrell Williams is droomcombinatie die helaas matig uitpakt ★★☆☆☆

Op zijn nieuwe album Hyperspace ziet Beck een langgekoesterde wens in vervulling gaan. Na een kleine twintig jaar is het hem gelukt Pharrell Williams te strikken; van zeven van de elf nieuwe liedjes is Williams coproducer. Een droomcombinatie die helaas zeer matig uitpakt. Het lijkt wel alsof de twee in een kamer hebben plaatsgenomen om daar elkaar zo veel mogelijk muzikale vondsten te gaan toespelen. Een proces waarin ze zo veel plezier kregen dat ze de luisteraar vergaten.

Veel liedjes zitten vol met lollige vondsten. Een hiphopritme hier, een elektronisch bliepje daar, een stukje auto-tune over de stem, nog wat sauzen met strings en dan maar weer kijken of er niet wat vergeten is.

En maar stapelen. Met als gevolg een plaat die alle kanten opschiet maar eigenlijk geen moment echt blijft hangen. Goed, in Dark Places komt door alle productionele overdaad toch een sterk liedje tevoorschijn. Het volgt op Stratosphere, het beste nummer van de plaat.

Juist in dit nummer blijft Pharrell Williams van alle knoppen af en is het Coldplay’s Chris Martin die met zijn achtergrondzang een mooie bijdrage levert.

Een aangenaam zwevend nummer in de geest van Becks voorlopig laatste echt goede plaat Morning Phase (2014). Hier blijft Beck ook eindelijk even een tijdje in dezelfde toon zingen, en klinkt er in zijn zang een zekere rust door, die in de meeste andere liedjes ontbreekt.

Beck en Pharrell hebben vast lol gehad in het elkaar uitdagen maar de luisteraar zit met goeddeels lege handen.

Beck

★★☆☆☆

Pop

Hyperspace

Caroline/ Universal

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden