Beatrice hield van fotografie. Toen kwam Al-Shabaab

Via de hashtag #147isnotjustanumber worden de slachtoffers van het bloedbad op de Keniaanse universiteitscampus in Garissa herdacht, want over hen is nog maar weinig naar buiten gekomen. In een poging de slachtoffers een gezicht te geven tweet Reuters-correspondente Edith Honan korte profieltjes.

Medewerkers van het Rode Kruis ondersteunen een vrouw die net het lichaam van een nabestaande heeft geïdentificeerd. Beeld ap

'Gideon Mwakulegwa, 21, kwam om in Garissa. Hij hield van voetbal, dansen en zingen. 'Hij was mijn broertje, hij valt niet te vervangen.''

'Beatrice Njeri Thinwa, 20, kwam om in Garissa. Ze hoopte ooit te promoveren, hield van fotograferen en Kenny Rogers.'

Het is maar een greep uit de tientallen tweets van correspondent Honan, die sinds de aanslag op de universiteit in Garissa probeert de slachtoffers te eren door foto's en persoonlijke informatie te twitteren. Veel Kenianen doen hetzelfde en herdenken hun dierbaren met de hashtag #147isnotjustanumber.

De journaliste is aanwezig bij het mortuarium waar de slachtoffers liggen en schrijft dat veel nabestaanden bij het gebouw bivakkeren in de hoop hun geliefden te kunnen identificeren. Veel mensen worden nog steeds vermist. 'Terwijl gezinnen hun dierbaren uit Garissa identificeren, komen vrouwen luidkeels huilend en schreeuwend naar buiten. Journalisten (inclusief mijzelf) hebben moeite om het droog te houden.'

Bij de aanval door de Somalische terreurgroep Al Shabaab kwamen 148 mensen om het leven. Studenten die geen moslim waren, werden in koele bloede neergeschoten. 'Ze stormden ons slaapverblijf binnen en wilde weten waar de kafirs, de ongelovigen waren', aldus John Ongamo, die studeert om leraar te worden, tegen de Guardian. 'Als je een christen was, werd je ter plekke neergeschoten', zei Collins Wetangula van de studentenvakbond tegen persbureau AP. 'Met elk schot dat ik hoorde dacht ik dat ik dood zou gaan.'

Beeld ap
Beeld ap

'Net zo veilig als elk ander land'

Het gebrek aan aandacht voor het bloedbad kwam veel Afrikaanse leiders op kritiek te staan, net als de nalatigheid van de Keniaanse autoriteiten. De Verenigde Staten waarschuwden vorige maand al voor aanslagen nadat een leider van Al Shabaab bij een Amerikaanse drone-aanval was gedood. Er waren indicaties dat een Keniaanse universiteit mogelijk doelwit was. Enkele dagen voor de aanval in Garissa gaven de Britse en Australische regeringen een negatief reisadvies voor delen van Kenia af, waaronder Garissa.

De Keniaanse president Uhuru Kenyatta wuifde die waarschuwingen een dag voor de aanval weg. Hij verklaarde, mogelijk met de kwetsbare toeristenindustrie in gedachten: 'Kenia is net zo veilig als elk ander land in de wereld. De reisadviezen die door onze vrienden zijn uitgevaardigd zijn niet terecht.'

Beeld afp

Elf uur gewacht

Het Keniaanse dagblad Daily Nation berichtte maandag dat het speciale politieteam dat de vier terroristen doodschoot en daarmee een einde aan de aanval maakte pas elf uur na het begin van de aanslag in actie kwam.

'Ze was zo jong en we hebben zo weinig tijd gehad samen', aldus een echtgenoot van een de slachtoffers. 'Maar wat het meest pijn doet is de manier waarop de autoriteiten hebben gereageerd. Ze hebben te lang gewacht. De terroristen hadden zo veel tijd om onze kinderen te doden.'

De tweets van Edith Honan zijn onderdeel van een burgerinitiatief dat de Keniaanse slachtoffers meer aandacht wil geven. Vanavond vindt er onder de noemer #147isnotjustanumber een herdenking plaats in hoofdstad Nairobi.

Deelnemers worden opgeroepen bloemen en een paraplu mee te nemen en handgeschreven brieven op te hangen. 'Namen en naamceremonies zijn een belangrijk onderdeel van de Afrikaanse cultuur', aldus een van de organisatoren op Twitter. 'Het onderstreept het verleden, heden en de toekomst in het leven. En dus zullen we hun namen één voor één opnoemen.'

De profieltjes zoals getweet door correspondent Edith Honan (tot nu toe):

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.