Bazouvet weet aanstekelijke vitaliteit te treffen maar heeft ook een forse keerzijde

Weinig pianisten weten de aanstekelijke vitaliteit van Haydns pianosonates zo raak te treffen als de Fransman Jean-Efflam Bavouzet. Geef hem de Sonate nr. 11, die in Bes, en hij sleurt je mee in een ritmische achtbaan die op het North Sea Jazz Festival niet zou misstaan.

Tempo, contrasten, verleidelijk uitgestelde tonen het is er allemaal. Nergens voel je het bezwaar van de moderne vleugel, die zoveel logger is dan de fortepiano uit Haydns tijd. Niet verwonderlijk dat juist Bavouzet door het Britse label Chandos is uitgenodigd de complete reeks Haydn-sonates, en die is lang, op te nemen.

Toch heeft zijn opwindende aanpak een forse keerzijde. Zodra hij overgaat op een stevigere toon, veranderen zijn vingers in graniet. Alle nuance mept hij kapot. Dat heeft de fijnzinnige Haydn niet verdiend.

Jean-Efflam Bavouzet, Haydn Piano Sonatas, vol. 6, Klassiek, Chandos

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden