Schrijvers & piemels

Ballen in verschrompelde zakjes

Jacques Koch

Hij staarde naar de trieste slurf en zijn ballen in hun verschrompelde zakjes en hij dacht somber terug aan de laatste keer dat hij gebruik had gemaakt van een erectie.

Uit: Leon de Winter, Hoffman’s honger, De Bezige Bij, 1990

Trieste slurf, sombere terugblik… De Winter speelt een wel zeer droevig deuntje op het klokkenspel en lijkt zich daarbij te verslikken in een valse noot. Want: verschrompelde zakjes? Voorzag de bestsellerauteur en bedenker van ’s werelds eerste koolhydraatarme friet zijn tragische held ruim dertig jaar geleden nu ook nog van twee (2) balzakken? Een novum in de Nederlandstalige letteren, hoewel Marieke Lucas Rijneveld in zijn laatste roman Mijn lieve gunsteling (2020) een personage voorstelt met – baas boven baas – twee penissen. Nu ja, niet echt een personage, maar een zeepok, ‘een garnaal die zowel mannetje als vrouwtje was en maar liefst twee piemels had’. De hoofdpersoon, die er ‘niet eens eentje’ heeft, vindt het maar oneerlijk, maar het lijkt haar ook ‘moeilijk richten als je er twee moest besturen’.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden