FilmrecensieBabyteeth

Babyteeth is een innemend portret van een meisje dat versneld volwassen wordt ★★★★☆

Eliza Scanlen wisselt geraffineerd tussen Milla’s levenslustige en moegestreden momenten.

Eliza Scanlen in Babyteeth.

Moses is een door z’n moeder uit huis gezette jonge junk. Bloeddoorlopen ogen, tatoeages op z’n nek en wang. Charmant, dat wel. Maar ook volstrekt onbetrouwbaar en ongeciviliseerd; hij jat alles wat los en vast zit. Niet het soort jongen dat je normaal gesproken in huis haalt als vriend en compagnon van je 15-jarige dochter.

Maar in het welvarende gezin dat hem opneemt (zwembad in de tuin, lommerrijk buurtje in Sydney) in de Australische tragikomedie Babyteeth, is weinig normaal. Enig kind Milla is ernstig ziek: woekerende kanker. Vader Henry is een wat slordige psychiater met praktijk aan huis, moeder Anna een gedeprimeerde ex-concertpianist. Beiden leunen op hun royale medicijnenkast om zich op de been te houden, bij de permanente zorg om Milla.

En op een of andere manier klikt het tussen die dochter en Moses, al sinds hun bruuske ontmoeting op een metrostation, waar hij haar plotse bloedneus stelpt en om geld bedelt.

Met haar bitterzoete speelfilmdebuut maakte de Australische Shannon Murphy (regisseur van de tv-serie Killing Eve) een innemend portret van een meisje dat versneld volwassen wordt. Haar vader en moeder kunnen het tempo niet bijhouden, laverend tussen hun plichten als verantwoorde ouders en de wens om Milla zo min mogelijk te beknellen; niemand weet hoeveel tijd het meisje nog rest.

De medische wereld blijft op afstand in Babyteeth, een film die de klinische ziekenhuisgang geheel mijdt. We verkeren in Milla’s bubbel, die door de camera middels veel pastelkleur wordt verbeeld. Dat die zoete en tamelijk opgewekte toon de pijnlijke momenten in de tragische levens van zowel Milla als Moses eerder illustreert dan dempt, tekent het regietalent van Murphy. Haar film scheert soms langs het gekunstelde (onnodige titels voorafgaand aan scènes, wat veel muziekmomentjes), maar houdt de hoofdpersonages ook in de meer verhevigde scènes menselijk. Twee stuiterrollen zijn het, voor de jonge hoofdrolspelers. Toby Wallace won voor zijn jachtige junkierol de prijs voor beste jonge acteur op het festival van Venetië, waar Babyteeth vorig jaar in wereldpremière ging. Eliza Scanlen, eerder dit jaar al te zien als een van de zusjes in Greta Gerwigs Little Women, wisselt geraffineerd tussen Milla’s levenslustige en moegestreden momenten.

Essie Davis (Game of Thrones) en Ben Mendelsohn (The Dark Knight Rises, Bloodline), hier optredend als moeder en vader, worden al jaren gerekend tot de Australische acteursadel.

Babyteeth werd in 2019 al getipt als aankomende arthousehit en eindigde eerder dit jaar hoog in de lijst van publieksfavorieten op het International Film Festival Rotterdam. De reguliere bioscooprelease werd uitgesteld en over de zomer getild: ook de Nederlandse distributeurs hielden hun beste waar nog even droog.

Regisseur Shannon Murphy’s ‘Babyteeth’ gooit alle clichés over stervende-tienerfilms over boord
De Australische regisseur maakte een dwarse, springerige debuutfilm. Wat mistroostig zou moeten zijn, laat ze knallen van kleur. ‘Het medische verhaal doet er niet toe.’

Babyteeth

Tragikomedie

★★★★☆

Regie Shannon Murphy

Met Eliza Scanlen, Toby Wallace, Essie Davis, Ben Mendelsohn, Emily Barclay

110 min. In 41 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden