Documentaire

Babaji, an Indian Love Story

Teder portret van sjamaan in familiegraf

Hij schijnt stokoud te zijn, uitgedreven geesten in flesjes te bewaren en naast zijn dode vrouw te gaan liggen in het familiegraf. Ook wanneer het hoofdpersonage van Jiska Rickels Babaji, An Indian Love Story eindelijk in beeld verschijnt, blijft het allemaal nog wat geheimzinnig. De camera houdt afstand van de sjamaan; pas na een tijdje krijg je zijn gezicht te zien, dat veel jonger oogt dan 107 jaar. Alsof Babaji kwiek blijft door elke dag in het graf te gaan liggen.


Het beeld keert in talloze variaties terug. De ene keer klautert Babaji in de kuil, de andere keer eruit, nu eens tuurt Rickels (4 Elements) over de rand, dan weer filmt ze vanuit Babaji’s perspectief. De documentaire krijgt er dezelfde bijzondere regelmaat door als Babaji’s oude dag, en dezelfde lichtdroeve, berustende sfeer. Tegelijk toont Rickels dat Babaji nog steeds een centrale rol in de gemeenschap speelt, en ook gewoon de krant leest of naar de kapper gaat. Met één been in het graf, met het andere midden in het leven.



Rickels trekt in de film slechts losse parallellen, bijvoorbeeld tussen Babaji’s huwelijk, en de voorbereidingen van een bruiloft in diens dorp. Die rapsodische structuur komt de film alleen maar ten goede. Babaji: an Indian Love Story is een ongedwongen, teder portret van een man wiens liefde de dood werkelijk lijkt te overwinnen.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden