Baarda geeft een invoelbare omschrijving van haar pijn

Mariëtte Baarda heeft in de loop der jaren echt alles geprobeerd: van fysiotherapie, reguliere medicijnen, acupunctuur en homeopathie tot ayurvedatherapie, reinigingstherapie en melksuikerkorrels die door een Vlaamse ingenieur waren ingestraald met helende wiskundige formules.

Mariëtte Baarda.

Wat ze ook probeerde, niets hielp.

Haar rondshoppen in het alternatieve circuit zegt natuurlijk iets over haar bereidheid haar kritische zin overboord te gooien, maar het zegt toch vooral veel over de wanhoop waarmee ze verlichting heeft gezocht voor de heftige migraineaanvallen die haar leven hebben ontregeld.

Geen leed zo groot of er valt een mooi boek van te maken en dat heeft Baarda, afgestudeerd in de letterkunde, gedaan met Kinderen waaien om. Met relativering en humor beschrijft ze haar gang langs dokters en kwakzalvers, die pas ten einde kwam toen er aan het begin van de eeuw medicijnen op de markt kwamen die werkelijke verlichting brachten.

In het boek klinkt ook opluchting door: het moest er allemaal eens uit, de frustratie over haar gedwongen werkloosheid (haar leukste baan heeft ze als fietskoerier), de relaties en vriendschappen die stuklopen, het isolement waarin ze belandt en het onbegrip waar ze tegenaan loopt.

Kinderen waaien om - Leven met migraine

Mariëtte Baarda, non-fictie
Atlas Contact; 256 pagina's; euro 19,99.

Begrip van de omgeving wordt ook niet geholpen door het feit dat ze er nauwelijks over sprak. Als ze toch een keer een vriendin vertelt over de aanvallen die twee etmalen kunnen duren en vaak vele keren per maand voorkomen en over de angsten die ze heeft (zoals de kleine hersenbeschadigingen die bij heftige aanvallen optreden en de kans op een beroerte vergroten) is de vriendin stomverbaasd: 'Waarom weet ik dat allemaal niet?' Het antwoord is simpel: 'Als het niet goed met me gaat, zie je me niet. En als je me ziet, heb ik het niet. En dan wil ik het leuk hebben.'

Bovendien, hoe beschrijf je wat je doormaakt aan mensen die daar geen ervaring mee hebben? Hoe beschrijf je pijn? Baarda heeft er in Kinderen waaien om doeltreffende woorden voor gevonden, geholpen door een prachtige metafoor die ze vond in de meteorologie, in de schaal van Beaufort. Windkracht 9: kinderen waaien om. Wat windkracht 12 in haar hoofd betekent, beschrijft ze gedetailleerd, van de stoornissen in het gezichtsveld, via de hamerende pijn achter een oog en het klappertandende overgeven, tot het moment waarop ze alleen nog maar pijn is en soms uren in een warm bad blijft zitten, tot de aanval milder wordt. Dat deze orkanen niet alleen voor verwoestingen hebben gezorgd, maar ook voor haar fraaie en invoelbare beschrijving van ernstige migraine, geeft ze een troostrijk gouden randje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden