B-film als toneel blijft een B-film

Theatergroep Kassys is filmfan. Eerder werd film succesvol ingezet als proloog (Vernis, 2004) of als epiloog (Kommer, 2003) op het toneelverhaal....

Het begint simpel: zes acteurs, hoofdrolspelers, zitten klaar om de première van hun speelfilm Love bij te wonen. Na een onbenullig voorgesprekje, dat de spot drijft met de heftige gevoelens en grote gedachten die artistieke sterren zouden beroeren, draaien ze hun stoel om zodat ze, met de rug naar ons toe, ook goed zicht hebben op het filmdoek. Niks staat anderhalf uur zwijmelen nog in de weg.

Meisje en jongen - type doorsnee - worden in een warenhuis op slag verliefd. Toch scheiden hun wegen. Zij moet voor haar zieke vader zorgen. Hij gaat trouwen. Wat zij niet weet. Natuurlijk kunnen ze elkaar niet vergeten.

Het is niet alleen het verloop van een opzettelijk verschrikkelijke B-film, maar ook het begin van allerlei commotie. Niet alleen gaan de twee zielsverwanten elkaar zoeken, langzamerhand begint ook iedereen zich met hen en het verloop van hun romance te bemoeien: zowel de personages in de film als hun vertolkers, de acteurs op het toneel.

Je voelt 'm al aankomen: zodra de grens tussen de twee fictieve werelden is opgeheven, is het hek van de dam. Alles wordt mogelijk, want alles is manipuleerbaar. Love gaat een eigen leven leiden. De montage wordt door de acteurs bepaald (vandaar Actor's Cut), van een regisseur of script is geen sprake meer. Het verhaal neemt een compleet andere wending: wat als romantisch drama begon, eindigt uiteindelijk als een keiharde, wel nog steeds even slechte, actiefilm. Compleet met wapens, achtervolgingen en bloed, veel bloed.

De toneelacteurs reageren aanvankelijk beduusd en geïrriteerd - dit is niet onze film! - maar gaan zich dan steeds meer inleven. Ze springen op van hun stoel, ballen hun vuisten.

Geleidelijk kunnen ze zelfs hun gedachten werkelijkheid laten worden op het doek: de vader van het meisje wordt vermoord. Zij is buiten zichzelf. Maar haar vertolkster zit er tevreden bij op het toneel.

Er zitten absoluut geestige momenten in Love, met name in het onderuithalen van filmconventies: een figurant mag niet opzichtig naar de camera lonken; minuten wachten duurt in de bioscoop niet minutenlang. Toch is Actor's Cut al snel statisch en doodsaai. Een vormspelletje, meer niet. Bovendien: of de acteurs nu gewoon slechte filmacteurs zijn of bewust slecht acteren omdat het een B-film is, het resultaat blijft te weinig boeiend voor anderhalf uur.

Mirjam van der Linden


T/m 16 december (www.kassys.nl).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.