AlbumrecensieAya

Aya Nakamura doet niet aan toevalstreffers: ook haar nieuwe album staat vol hits in wording ★★★☆☆

Met haar onweerstaanbare tracks Djadja en Pookie scoorde de Malinees-Franse zangeres Aya Nakamura de afgelopen jaren enorme hits, ook in Nederland. Geen toevalstreffers, laat Nakamura horen op haar album Aya, de opvolger van Nakamura. De plaat staat vol razend aanstekelijke popliedjes en de zangeres heeft duidelijk haar eigen stijl gevonden.

Nakamura is een beetje afgedreven van de hiphop, en aangemeerd bij de vloeiende r&b en afrobeats, versneden met Franstalige pop. Ze heeft zich een mooie zangstem aangemeten, met soms een donker vibrato. De productie is rustig: een beheerste reggaetonbeat met een paar wapperende synths zijn vaak genoeg om de nummers te laten golven en de relaxte stem van Nakamura naar voren te duwen. Die kalmte siert Aya. De track Ça blesse is een gaaf hedendaags chanson, met parelende gitaren uit de betere afropop.

De zwakke momenten komen van overbodige gastoptredens, en de bijdragen in het Engels van bijvoorbeeld rapper Stormzy. Ze verstoren de francofone vibe, en Nakamura heeft de hulptroepen niet nodig. De single Jolie nana is alweer een miljoenenkraker op YouTube en de streamingdiensten.

Aya Nakamura

Aya

Global

★★★☆☆

Warner

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden