‘Avontuur en kunst is voor mij hetzelfde’

Vandaag ontvangt beeldend kunstenaar Joost Conijn de eerste Cobra kunstprijs Amstelveen – bedoeld voor een kunstenaar die vernieuwend werkt en het experiment zoekt....

Joost Conijn maakt voertuigen, reizen, films en binnenkort ook een boek. De afgelopen maand vloog Conijn met een door hemzelf gebouwd vliegtuig door Tsjechië.

En, heb je gevlogen?

‘Dat is volgend jaar te zien in de film die ik nog aan het monteren ben. Het wordt een nieuwe vliegtuigfilm en het enige wat ik er over kwijt wil, is: de vorige reis was heel heroïsch, nu is het gigantisch misgegaan.’

Dat je een vliegtuig kon bouwen en dat het echt de lucht in ging, was te zien in Vliegtuig (2000). Waarom nog een keer?

‘Ik wilde er dit keer mee op reis. Maar het oude vliegtuig was veel te zwaar, ik heb het op een voormalig militair vliegveld in Tsjechië herbouwd en laten keuren. Het verschil met vijf jaar geleden is het soort angst. Destijds was ik steeds bang dat dat vliegtuig niet de lucht in zou gaan. Dit keer was ik vooral bang dat het zou neerstorten – ik weet inmiddels te veel. Het schijnt dat piloten beter geen verstand van techniek kunnen hebben.’

Je vorige film, over de kinderen van stadsnomade Abbie van der Louw, toont kinderen die buiten de wet leven. Afgelopen voorjaar werden ze uit huis geplaatst. Heeft jouw film daarin een rol gespeeld?

‘Nee. Pas lang nadat de film uitgekomen is, zijn ze weggehaald. Ik reken dat mijzelf niet aan. Dat het misging, is het gevolg van het te rechtlijnig toepassen van regeltjes. Van politici en instanties die hun positie veilig wilden stellen. Niemand had het overzicht, en er speelden heel andere belangen dan die van de kinderen, die nu een traumatische ervaring hebben opgelopen.

‘De film zegt wel iets over opvoeding en onderwijs. De kinderen gingen niet naar school en waren naar onze honderd jaar oude opvattingen van onderwijs misschien achter, maar in andere dingen waren ze heel erg ontwikkeld.’

Je broer Wout heeft jou in zijn afstudeerfilm En nu ik neergezet als een geniale maar ook erg dominante oudere broer. Wat vond je daarvan?

‘Mijn broer wilde een film maken over zijn dominante broer en ik heb hem een tijd lang zijn gang laten gaan. Meer zeg ik daar niet over.’

Gaat het je om het avontuur of om het kunstwerk?

‘Dat is hetzelfde. Als ik bezig ben, denk ik niet aan het eindresultaat. Het gaat om de ervaring en het plezier die je daarin kunt hebben. Dat wil ik graag uitdragen: als je een idee hebt, kun je dat verwezenlijken. Ik ben nu een boek aan het maken dat mij niet als kunstenaar analyseert, maar van binnenuit laat zien hoe je iets kunt aanpakken.

‘De schets van de houtvergasser staat erin, maar ook een brief van iemand die mij zijn gereedschap aanbood. Het wordt een aanstekelijk boek, het boek dat ik graag had gelezen toen ik vijftien was.

‘Ik ben nooit ‘‘een project’’ aan het doen. Als ik een op hout gestookte auto bouw, of kinderen een jaar lang volg, is dat op dat moment mijn leven.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden