tv-recensie Julien Althuisius

Avondlicht is een welkome aanvulling op het eentonige en overvolle talkshowlandschap

Er zijn twee minuten verstreken als Sander van de Pavert zich over de kleine ronde tafel buigt en schreeuwt. ‘ANDRIES!’ Onbewogen blijft Andries Knevel zijn gesprekspartner aankijken. ‘Goed’, gaat Van de Pavert verder, alsof er niets is gebeurd. ‘Volgende vraag.’

Aanleiding voor Van de Paverts uitval was dat Andries Knevel zijn vinger niet wilde laten zien. Die vinger, verwees Van de Pavert bij de introductie van zijn gast naar Knevels bekende vingerwijzen, is een integraal onderdeel van Knevels roem. ‘Welke vinger was het?’, drong Van de Pavert aan. De rechterwijsvinger, antwoordde Knevel. ‘Mag ik ’m even zien?’ Absoluut niet. ANDRIES!

Als dit allemaal nogal absurd en verwarrend klinkt: dat is precies wat de eerste aflevering van Avondlicht, de nieuwe talkshow van Sander van de Pavert op NPO 1, is – en ook moet zijn. Jarenlang maakte Van de Pavert met LuckyTV furore. Dankzij de 43-jarige Hagenees staan koning Willem-Alexander en koningin Máxima voor een niet onaanzienlijk deel van de Nederlanders beter bekend als het technominnende koppel Willy en Max. Voor zijn nieuwe talkshow daalt Van de Pavert af uit zijn zolderkamer naar een paars uitgelichte studio, waarin hij in deze vijfdelige reeks Andries Knevel, Freek Vonk, Jort Kelder, Giel Beelen en Catherine Keyl ontvangt.

Van de Pavert sprak steeds een uur lang met zijn gasten. ‘Al het materiaal nam ik dan mee naar huis’, zei de presentator donderdag in het AD, ‘en dan kon de lol beginnen.’

Elk gesprek is teruggebracht tot een selectie van twaalf minuten, volledig gemonteerd door Van de Pavert. Zo kon het laat op de zondagavond gebeuren dat Knevel uit het niets een fles wijn ontkurkt of opeens tegen Van de Pavert zegt: ‘Nee, nee, nee, dit wordt klungelig nu.’ Laat het duidelijk zijn: het gesprek met Knevel werd nimmer een gesprek. Dat was natuurlijk ook de bedoeling en de uitvoering is – in elk geval in deze eerste aflevering – meer dan geslaagd. Het is even knap als geestig hoe Van de Pavert een gesprek aan duizend kleine stukjes scheurt en vervolgens alles weer bij elkaar weet te plakken tot een Escher-achtige dialoog die helemaal nergens over gaat en tegelijkertijd verbazingwekkend coherent lijkt.

Avondlicht heeft totaal niet de ambitie een serieus praatprogramma te zijn, maar is juist daarom een welkome aanvulling op het eentonige en overvolle talkshowlandschap.

Een paar minuten voor het einde staat er opeens een elektrische piano op tafel. Andries Knevel gaat een stukje spelen van zijn nieuwe album Organ Donor. Plechtig buigt Knevel zich over de toetsen. Orgelklanken vullen de studio, maar veranderen al snel in een postmoderne beat aangevuld met laser- en hondengeluiden. Na afloop, nadat Van de Pavert zijn gast al meerdere keren de hand heeft geschud en heeft bedankt voor zijn aanwezigheid, is nog net te horen hoe Van de Pavert om ‘een schone broek voor Andries’ vraagt. ‘Want hij heeft ehhh...’ Meer van dit graag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden