Avondje zappen voor ingewijden

We Are All Depraved van Huib Emmer en Ken Hollings. In Huis a/d Werf, Utrecht. Gehoord: 28 febr. Tournee t/m 22 maart....

'Wat willen de buitenaardse wezens nou echt van ons?', vraagt tekstschrijver en declamator Ken Hollings op een goed moment in de voorstelling die We Are All Depraved heet. Misschien dat de techno-house die componist Huib Emmer tussen de monoloog van Hollings door laat denderen als antwoord op de vraag kan dienen.

Maar zo zeker is dat ook weer niet. Muziek en tekst doen zich voor als twee gescheiden werelden en elke vorm van interactie berust of op een hoopvolle gedachte van de twee muziektheatermakers, of op een willekeurige hypothese van de toeschouwer.

Veel meer dan twintig toeschouwers waren er overigens niet, zaterdagavond bij de première van We Are All Depraved (ofwel 'Wij allen zijn verdorven') in het Utrechtse Huis a/d Werf, voorheen de Utrechtse School. Wat ze een uur lang te zien en te horen kregen is snel verteld: Hollings leest voor uit eigen werk; Emmer staat achter een tafel vol electronica en speelt uit eigen werk; tussen hen in staat een klein projectiescherm waarop het tweetal fragmenten toont uit hun particuliere verzameling van Amerikaanse science fictionfilms uit de B-sector.

Maar wat willen Hollings en Emmer nou echt? Het is zonder twijfel duidelijk dat de trashfilms uit de B-cultuur iets buitengewoon opwindends voor beide heren vertegenwoordigen. Het lange Amerikaanse betoog (vertaling meegeleverd voor wie het thuis nog eens nalezen wil) van Hollings is een intellectuele zapversie van highlights uit het genre, waarin Orgy of the dead van A.C. Stephen en Monster Zero van Toho Studio's de belangrijkste pijlers zijn. De muziek van Emmer is met wat goede wil uit te leggen als een eigentijds contrapunt.

'See it, feel it, taste it', schreeuwt het tekstboekje uitnodigend, maar dat is nou precies het probleem. Er valt weinig te zien en het voorlezen van een lange (buitenlandse) tekst is in het theater een perfect middel om elk gevoel behalve grenzeloze verveling uit te schakelen.

Deze tweede eigen muziekproductie die het Huis a/d Werf dit seizoen presenteert moet een 'multimediale ervaring' worden, zo valt in het persbericht te lezen en dat is niet zozeer een probleem alswel een misvatting. Van elk medium - of het er nou een of meer zijn - mag tenminste verwacht worden dat het communiceert. En dat is nou juist wat er niet gebeurt.

De voorstelling van Emmer en Hollings is een volstrekt in zichzelf gekeerd, hermetisch gebeuren. Voor insiders van deze Amerikaanse subcultuur zal de tekst zeker hilarische momenten bevatten, maar wie niet is ingewijd, zal van deze voorstelling ook niet veel wijzer worden.

Pay-Uun Hiu

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden