BoekrecensieSilvia Avallone

Avallones nieuwste roman stelt zwaar teleur (twee sterren)

Silvia Avallone: Levenslicht

Uit het Italiaans vertaald door Manon Smits.

De Bezige Bij; 428 pagina’s; € 19,99.

Na het internationale succes van Staal deed Silvia Avallone (1984) wat volgens sommigen het moeilijkste van het schrijverschap is: ze publiceerde een ijzersterk tweede boek, Marina Bellezza.

Maar Avallones recentste roman, Levenslicht uit 2017, stelt zwaar teleur. Het verhaal speelt zich af in Bologna, de woonplaats van de schrijfster. Net als in het Piombino van Staal loopt daar een scherpe scheidslijn tussen mislukt en geslaagd in het leven: je hebt de Bolofeccia, de achterbuurtbewoners, en de Bolobene in hun dure suv’s.

Adele behoort tot de eerste soort. Op haar 17de raakt ze zwanger van Manuel, die droomt van dure auto’s en horloges maar vastzit voor dealen. Adele ziet geen toekomst voor haar kind en kiest ervoor het af te staan. Wat je makkelijker besluit dan doet, natuurlijk.

Dora heeft net als haar man een goede baan, maar verder is het lot haar niet gunstig gezind. Ze miste bij haar geboorte een been, en nu blijkt ze ook nog onvruchtbaar te zijn, wat een rampzalige druk legt op haar toch al zwalkende huwelijk. Haar en Fabio rest alleen nog de wanhoopsroute van de adoptie, een survivaltocht van de deprimerendste soort.

Daar waar Marina Bellezza je met daverend vertelgeweld meesleurt, werkt in Levenslicht bijna niets meer van dat recept. Alle sores van Adele en Dora laten je onverschillig, en dan heeft Avallone nóg een handvol personages in haar verhaal gestopt die zwaar getekend zijn door het leven. Het kan allemaal ook nét iets te veel zijn.

Daarbij lijkt de literaire trukendoos van Avallone wat uitgewerkt. De scènes met de afzonderlijke hoofdpersonen zijn, volgens wel heel beproefd procedé, als een spel kaarten geschud, wat al na vijftig pagina’s verveelt. En dan de stijl. Raadselachtige observaties als ‘Zijn woorden deden haar pijn. Maar tegelijkertijd gleden ze van haar af’ kwam je in Avallones vorige twee boeken niet tegen. En als je leest ‘Een man is niet gemaakt om te blijven. Ook al heeft hij een hart’ waan je je in het betere levenslied.

Avallone is een productieve schrijfster. Misschien net iets te.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden