Auschwitz

Voor wie niet beter wist, leek het televisieaanbod donderdagavond business as usual. Tussen de songfestivalvoorrondes, soaps, actualiteitenrubrieken, spelletjes, sport, speelfilms, nieuwsshows en realitydocu's door, kon weliswaar tot diep in de nacht naar documentaires en films rond de zestigjarige bevrijding van Auschwitz worden gekeken, maar daar moest je dan wel zappend...

Het liep allemaal vreselijk uit en een voor een gaven de buitenlandse zenders er de brui aan. Te beginnen bij de Chinezen, dan de Spanjaarden, de Fransen (TV5), de Duitsers, de Belgen, de Amerikanen (CNN), de Italianen en de Britten, tot ten slotte om halfzes de NOS als enige overbleef.

En terecht, want de NOS, die zich al eerder van zijn beste kant had laten zien door de toespraken te ondertitelen (wat 30 seconden vertraging opleverde, maar veel beter functioneerde dan de synchroon gesproken vertaling op de andere zenders) was de enige zender die tot een soort evaluatie van de bijeenkomst kwam. Men had daarvoor een uitstekende commentator aan tafel uitgenodigd: kampoverlevende mevrouw Frieda Menco-Brommet. Wat een wijze vrouw. In plaats van een obligaat 'indrukwekkend' of woorden van die strekking, legde zij de vinger precies op de zere plek. Het was allemaal wel erg ceremonieel geweest en gericht op de hoogwaardigheidsbekleders, die in dikke donkere jassen in de dwarrelsneeuw hun functie van hoogwaardigheidsbekleder zaten te bekleden. Ze had er geen hekel aan gehad en het hoorde er nu eenmaal bij, maar haar sympathie ging toch uit naar die Poolse ex-minister die uit zijn hart sprak. En nóg meer ging die naar die ene bejaarde mevrouw die, slechts gekleed in een witte coltrui met opgestroopte mouwen, het woord nam, klaarblijkelijk zonder daartoe te zijn uitgenodigd. Je kreeg als kijker zomaar het idee dat iemand, die de verschrikkingen van het kamp had overleefd, zich niet liet afschrikken door al die adellijke heren en hoge hanzen die een waxinelichtje kwamen plaatsen.

De mevrouw in het wit was een van de weinigen die bij Frieda Menco-Brommet het gevoel opriepen dat ze had toen duidelijk werd dat ze het vernietigingskamp had overleefd. Dat werd, naast alle lof voor de plechtige gebeurtenis, toch maar even gezegd, en voorzover dat in de huiskamer kon worden overzien, gebeurde dat alleen bij de NOS. Waarvoor hulde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden