Recensie Travis Scott

Astroworld is sterke, afwisselende en alleen al daardoor vermakelijke hiphopplaat van Travis Scott (vier sterren)

Travis Scott in 2018. Foto Getty

Voor de goede verstaander is het derde studioalbum van rapper Travis Scott een ode aan zijn thuisstad Houston: de titel Astroworld verwijst naar een plaatselijk pretpark dat in 1999 sloot, R.I.P. Screw is een saluut aan de invloedrijke DJ Screw (1971-2000) en overal op het album duiken lokale rappers op, zowel levende (Lil’ Keke, Don Toliver) als dode in samples (Fat Pat, Big Moe, Big Hawk).

Ook zonder die kennis is Astroworld een sterke, afwisselende en alleen al daardoor vermakelijke hiphopplaat. De rijkdom aan schakeringen leidt de aandacht ook een beetje af van het feit dat Scott (26) een vrij zwakke tekstschrijver is (een flauwe woordspeling als Houstonfornication kan bij hem pardoes songtitel worden).

Astroworld klinkt mooi droog en heeft een aangenaam lome vibe, maar precies op de juiste momenten veer je op door een stuiterende ‘banger’ als Sicko Mode (gastrol van Drake) of de heerlijk lompe stamper No Bystanders (‘Fuck the club up!’).

Daar staan mooie rustige momenten tegenover, zoals het melodieuze Carousel (zang van Frank Ocean) en het jazzy slotstuk Coffee Bean. En wat te denken van dat snerpende mondharmonicaatje in Stop Trying To Be God? Dat schijnt dus Stevie Wonder te zijn, alsof de lijst van collaborators nog niet imposant genoeg was.

Travis Scott: Astroworld. Epic/Sony.

Travis Scott: Astroworld. Foto Travis Scott: Astroworld.
Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.