Astrid Seriese maakt een rekening op

Astrid Seriese: Seriese Live! Brigadoon...

Het uitroepteken achter de titel staat er niet voor niets. Live!, de vierde cd van Astrid Seriese, is een heftige plaat. Alsof er een rekening is opgemaakt, een pijnlijke episode wordt afgesloten - zo hartstochtelijk pakt de zangeres uit. De dertien voor haar merendeels nieuwe songs werden dit voorjaar opgenomen in De Kleine Komedie in Amsterdam. En aan de woelige reacties te horen, zat de zaal niet alleen vol, maar viel het publiek ook als een blok voor de vurige soliste, die hier letterlijk zingt alsof haar leven ervan afhangt.

Wie houdt van understatement en tongue in cheek weet nu waarschijnlijk genoeg, maar het moet gezegd dat Seriese onthutsend eerlijk klinkt. Een jazz-zangeres in klassieke zin is ze nooit geweest (ze begon bij Sito Hoving, werkte met Louis Andriessen en Harry de Wit), en ook nu is haar repertoire bovenal divers, met oude en nieuwe pop (Tom Waits, John Hiatt, Skunk Anansie), musical (Feeling Good), eigen werk (o.a. op tekst van Khalil Gibran) en zelfs een stukje Nederlands (Brigitte Kaandorps Kom dan bij mij).

De vijfkoppige band - twee gitaren, bas, keyboards en percussie - weet precies wat Seriese wil en volgt haar moeiteloos. Haar stem schiet alle kanten op, net als haar stemming: ze is uitbundig of kwetsbaar, haalt uit als een grofgebekte soultante, slikt stil haar tranen weg (Only Women Bleed), en levert overvloedig bewijs dat zingen louterende, therapeutische kanten heeft - ook voor de ontvankelijke luisteraar.

Denise Jannah: The Madness of Our Love. Blue Note.

Wat Denise Jannah mist aan extravagantie, wordt ruimschoots gecompenseerd door haar gevoel voor proportie. Haar derde cd voor Blue Note is op het eerste gezicht weinig spectaculair, na haar crossover-plaat Different Colours uit 1996 zelfs wat conservatief (nog eens Round Midnight, andermaal My Favorite Things en My Foolish Heart), maar imponeert door de souvereine rust waarmee ze van elke song iets moois weet te maken. Jannah klinkt op haar gemak, ook in snelle passages die veel techniek vragen, alsof zingen voor haar niet moeilijker is dan ademhalen.

De opnamen werden gemaakt in New York, met pianist Bert van den Brink, bassist Ira Coleman en drummer Carl Allen, die geen van allen veel soloruimte opeisen. Alle aandacht gaat naar die warme, behaaglijke alt, waar een persoonlijkheid aan vast zit die steeds samenvalt met waar ze over zingt - zie het baldadige Just You, Just Me, dat ze besluit met een ferme klapzoen.

Vandoorn: Four Brothers. Via.

Ineke van Doorn is de avonturier onder de Nederlandse jazz-zangeressen: haar teksten zijn intiem, dromerig en ondanks de gewone woorden flink raadselachtig. Dat ongrijpbare zit ook in de muziek van haar band Vandoorn, met componist/gitarist Marc van Vugt, die tekent voor een repertoire waarin pop, jazz en nog veel meer in een open, transparante symbiose samengaan.

Vandoorn werkt vaak met vooraanstaande buitenlandse gasten. Na de Amerikaanse rietblazer Thomas Chapin is het ditmaal trombonist Robin Eubanks, die met zijn elektronisch vervormde soli Vandoorn nog meer in de richting van het avontuur duwt.

Four Brothers is plezierig onvoorspelbaar, van de grillig hijgende, sissende zang in het openingsnummer tot het fraaie strijkkwartet in de finale.

Carmen Gomes Inc: Gazing at the Sun. Byton/Via.

De Amsterdamse jazz-zangeres Carmen Gomes flirt met de blues. Met het titelnummer van haar derde cd zou ze geen gek figuur slaan op de Bluesestafette, volgende maand in Utrecht: een emotioneel, soulful geluid, met verleidelijke ondertonen.

Gazing at the Sun biedt elf volwassen bespiegelingen over liefde en verlangen (op teksten van de zangeres), als troost voor eenzame uren. De ingetogen aanpak kleurt ook de bonus-cd met werk van Ray Charles: Let the Good Times Roll, maar zonder burengerucht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden