Recensie Mijn moeder is gek

Arthur van Amerongen scheert met anekdotes langs zijn leven maar neemt weinig tijd voor bespiegeling (drie sterren)

cover besproken boek Beeld rv

In Mijn moeder is gek, de novelle van Volkskrant-columnist en grote foute jongen Arthur van Amerongen, gaat het over Arthur en zijn ietwat onaangepaste moeder. Ze leest de hand van haar ‘Tuurtje’ en bezweert hem dat hij niet oud zal worden. Van Amerongen (1959) gelooft dat hij de 60 niet gaat halen. ‘Maar ik vind het oud genoeg. De dood bespaart mij een hoop gelazer.’ Eerst moet de balans van het leven opgemaakt worden en Van Amerongen doet dat in rap tempo, alsof hij de adem van Magere Hein al in zijn nek voelt.

Opgroeien op de bekrompen Veluwe met een moeder die een psychose krijgt, een vader die alleen maar bezig is met zijn weerstation in de tuin en een doodziek broertje, verslaafd raken aan drank en drugs, als junk de krochten van de onderwereld leren kennen, studeren, in het buitenland wonen, vruchtbaarheidstesten ondergaan, schrijven, reizen, alsmaar blijven drinken en gebruiken en uiteindelijk eindigen met drie honden in een hut in de Algarve. En dat allemaal in nog geen tweehonderd pagina’s. Onvermijdelijk krijgt de novelle zo iets gehaasts. Van Amerongen scheert met zijn anekdotes langs zijn leven zonder ergens echt de tijd te nemen voor wat bespiegeling. Dat roept tal van vragen op:

‘Ik werd gewoon gek van mama, kon haar niet meer verdragen.’ Waarom niet? Wat deed ze? ‘Ik raakte verzeild in levensgevaarlijke Turkse en Libanese nachtcafés.’ Goh, wat gebeurde daar dan? ‘Dope was het perfecte medicijn tegen de totale zinloosheid van mijn bestaan.’ Jemig, wat maakte dat je leven zo zinloos voelde? ‘De zucht naar drugs leidde mij naar fantastische plekken’. Waar dan, Van Amerongen? ‘Door mijn langdurige en intense relatie met Rebecca had ik lang tegen het jodendom aangeschurkt.’ Wat was er zo intens aan die relatie? Hoe schurk je tegen een geloof aan? Enzovoort.

Gepsychologiseer is niet aan Van Amerongen besteed. Hij weet wat hij wil vertellen en doet dat onverstoorbaar. ‘Vorig jaar was ik weer eens op sterven na dood.’ Soms beschrijft broodnuchter proza beschonken gekte het best.

Arthur van Amerongen: Mijn moeder is gek
Pepperbooks; 171 pagina’s; € 17,50.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden