Review

Arthur 3: De strijd tussen twee werelden

AMSTERDAM - Luc Besson denkt groot. Als regisseur (The Fifth Element, Joan of Arc) bewees hij zijn flair voor actie en spektakel, terwijl hij als producent, met bijna honderd titels op zijn naam, al jarenlang de halve Franse filmindustrie op gang houdt.

Still.

Zijn trilogie rond Arthur, een heldhaftige jongen die een klein volkje in zijn achtertuin ontdekt en zelf ook tot insectformaat kan krimpen, moest dan ook het Franse antwoord vormen op de grote Amerikaanse animatiesuccessen, met internationale sterren in de hoofdrollen en de nieuwste snufjes op het gebied van computeranimatie.

Meest geslaagde onderdeel

De naadloze mix van animatie en live action is nog het meest geslaagde onderdeel van Arthur 3: De strijd tussen de twee werelden, het slotdeel van de trilogie, waarin eindelijk de verlossende afrekening plaatsvindt met de slechterik Maltazard.

Die ziet er weliswaar vervaarlijk uit, maar hij blijkt geen tegenstander van formaat. De strijd tussen Goed en Kwaad gaat er gemoedelijk aan toe, met veel grapjes en gestuntel.

Het vleugje rock 'n' roll van Lou Reed en Iggy Pop, die de stemmen van Maltazard en zijn zoon Darkos voor hun rekening nemen, bereikt de Nederlandse bioscopen jammer genoeg niet - hier wordt alleen een Nederlands gesproken versie uitgebracht.

Allegaartje

Arthur 3 kent genoeg aardige momenten, maar blijft te veel een allegaartje van originele vondsten, gerecyclede ideeën en filmcitaten. Pas tijdens de aftiteling, wanneer Iggy Pop een slissende versie van David Bowies Rebel Rebel inzet, krijgt de film echt kraak en smaak.

Film

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden